10 Dywizja Strzelców – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.
Formowanie i walki Sformowana w sierpniu 1918 jako Permska Dywizja Piechoty.
16 marca 1920 wzięła udział w silnym koncentrycznym uderzeniu bolszewickim na pozycje Grupy Poleskiej gen. Władysława Sikorskiego. Następnie w maju 1920 tymczasowo objęła pozycje na linii Rzeczycy (do 10 maja). 13 maja 1920 pułki 2 i 10 DS zostały pokonane przez Wojsko Polskie pod Hłybowem.
29 lipca 1920 2, 10 i 57 DS wzięły udział w szturmie twierdzy brzeskiej. 1 sierpnia 1920 dywizja liczyła w stanie bojowym 6795 żołnierzy z tego piechoty 4500. Na uzbrojeniu posiadała 87 ciężkich karabinów maszynowych i 29 dział. 14 sierpnia 1920 sztab 10 DS rozmieścił się we wsi Brzeźno.
Struktura organizacyjna Skład w sierpniu 1920: 28 Brygada Strzelców 82 pułk strzelców 83 pułk strzelców 84 pułk strzelców 29 Brygada Strzelców 85 pułk strzelców 86 pułk strzelców 87 pułk strzelców 30 Brygada Strzelców 88 pułk strzelców 89 pułk strzelców 90 pułk strzelców
Dowódcy dywizji kombrig. Ans Dauman (Ansis Daumanis) – do 1 sierpnia 1920
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Sowieckie dywizje strzelców z okresu wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Sowieckie związki taktyczne walczące w bitwie nad Niemnem Kategoria:Sowieckie związki taktyczne walczące w bitwie o przedmoście warszawskie