Karol January Stanisław Hauke h. Bosak (ur. w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Pochodził z rodziny o długoletnich tradycjach militarnych i patriotycznych. Był praprawnukiem Fryderyka Karola Haukego, prawnukiem generała Maurycego Hauke, wnukiem generała Aleksandra Hauke, synem Zygmunta Hauke herbu Bosak (1851–1912) i Zofii z Kosteckich herbu Leszczyc (ur. 1857). Urodził się 19 września 1888 w Warszawie, ówczesnej stolicy Królestwa Polskiego. Był młodszym bratem Aleksandra Teodora Jana (1880–1949), majora saperów inżyniera Wojska Polskiego. W 1892 razem z rodziną przeprowadził się do Rygi, gdzie jego ojciec był sędzią Sądu Okręgowego w randze rzeczywistego radcy stanu. Tam w 1908 ukończył gimnazjum klasyczne i zdał egzamin dojrzałości. Od do odbył jednoroczną ochotniczą służbę w armii rosyjskiej, którą zakończył w stopniu chorążego. W latach 1909–1914 studiował na Wydziale Inżynierii Lądowej na Politechnice Ryskiej. W trakcie studiów został przyjęty do korporacji akademickiej ArkoniaKsięga Pamiątkowa Arkonii 1879–1929.

19 lipca 1914 został zmobilizowany do armii rosyjskiej. Początkowo pełnił służbę w kolumnie amunicyjnej na Kaukazie i na froncie północno-zachodnim. został wyznaczony na stanowisko młodszego oficera 5 baterii 28 Brygady Artylerii. W jej szeregach walczył w Prusach Wschodnich, na Suwalszczyźnie, Grodzieńszczyźnie i Wileńszczyźnie. awansował na podporucznika ze starszeństwem z , a później porucznika. 20 września 1917 na własna prośbę przeniesiony do I Korpusu Polskiego i przydzielony do 6 baterii 1 Brygady Artylerii. W styczniu 1918 w drodze na Kaukaz został zatrzymany i internowany przez bolszewików.

15 stycznia 1919 zgłosił się do Wojska Polskiego i został skierowany do Szkoły Podchorążych w Rembertowie. Następnie pełnił służbę w 1 pułku artylerii polowej Legionów jako dowódca baterii. W tym czasie awansował do stopnia kapitana. W lipcu 1919 w Biedrusku przystąpił do organizacji III dywizjonu 3 pułku artylerii polowej Wielkopolskiej (w styczniu 1920 przemianowanego na 14 Wielkopolski pułk artylerii polowej), którego był pierwszym dowódcą. 5 września 1919 wraz z dowodzonym przez siebie pododdziałem przybył do Bobrujska, a później do Głębokiego. 19 września 1919 rozpoczął marsz na Połock rozpoczynając walki na froncie litewsko-białoruskim. 19 września 1920 w folwarku Prużany odznaczony przez gen. Daniela Konarzewskiego Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:

W kwietniu 1921, po zakończeniu wojny, wcielony został wraz z całym dywizjonem do nowo powstałego 25 pułku artylerii polowej w Kaliszu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 53. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Później został przeniesiony do 7 pułku artylerii ciężkiej. W latach 1922–1924 był słuchaczem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 31. lokatą w korpusie oficerów artylerii.

Z dniem 1 października 1924, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, przydzielony został do Oddziału III Sztabu Generalnego na stanowisko kierownika referatu. W latach 1925–1926 był zastępcą dowódcy 3 pułku artylerii polowej Legionów. Z dniem 24 października 1926 przydzielony został do Dowództwa 3 Dywizji Piechoty Legionów w Zamościu na stanowisko szefa sztabuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 41 z 30.09.1926 r.. W 1927 wyznaczony został na stanowisko oficera sztabu Inspektoratu Armii gen. dyw. Aleksandra OsińskiegoDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 16 z 11.06.1927 r.. W okresie od 23 kwietnia 1929Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 7 z 22.03.1929 r. do 29 kwietnia 1934 dowodził 4 pułkiem artylerii polowej (1 stycznia 1932 przemianowanym na 4 pułk artylerii lekkiej). 24 grudnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień pułkownika w korpusie oficerów artylerii i 7. lokatą. Od 1930 pełnił również obowiązki komendanta garnizonu Inowrocław. Po przekazaniu obowiązków dowódcy pułku objął stanowisko komendanta Rejonowego Inspektoratu Koni w Bydgoszczy. Na tym stanowisku pozostawał do 1939.

W trakcie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, został wzięty do niewoli sowieckiej. Początkowo dostał się do szpitala w Kijowie, a następnie wieziono go w obozie jenieckim w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 10-3-5).

W 1929 ożenił się z Marią von Kreisler z domu Sinicyn (ur. 1891), z którą miał dwie córki: Marię Irenę (ur. 12 marca 1930) i Jolantę Zofię Monikę (ur. 10 listopada 1931). Wychowywał również pasierba Aleksego (ur. 1 lutego 1918).

Postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 mianowany został pośmiertnie na stopień generała brygady.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia thumb|Grób rodziny Hauke na cmentarzu Powązkowskim Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 111 – 19 lutego 1922 Krzyż Walecznych trzykrotnie (po raz drugi – 26 stycznia 1922) Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Złota Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej I stopnia Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych – 12 maja 1936 Odznaka pamiątkowa I Korpusu Polskiego w RosjiNa podstawie fotografii w infoboksie. Państwowa Odznaka SportowaNa podstawie fotografii . Medal Zwycięstwa rosyjskie Order Świętej Anny 3 stopnia z mieczami i kokardą – 1915 Order Świętego Stanisława 3 stopnia z mieczami i kokardą – 1915 Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem na szabli „Za odwagę” – 1915

Upamiętnienie W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, generał brygady Karol Hauke-Bosak został uhonorowany poprzez zasadzenie Dębu Pamięci przy Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 3 im. „Zesłańców Sybiru” w Kaliszu.

Zobacz też awanse generalskie oficerów II Rzeczypospolitej Polskiej z 2007 Hauke (ród) jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Uziembło Stanisław, Zarys historii wojennej 14-go Pułku Artylerii Polowej Wielkopolskiej, Warszawa 1928. „Księga Pamiątkowa Arkonii 1879–1929”.

Karol Hauke Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych Kategoria:Odznaczeni Państwową Odznaką Sportową Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką Honorową Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej I stopnia Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie – ofiary zbrodni katyńskiej – mianowani generałami Wojska Polskiego III Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów Kategoria:Oficerowie 4 Kujawskiego Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Oficerowie 14 Wielkopolskiego Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Oficerowie 25 Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polscy korporanci Kategoria:Pułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Rejonowi inspektorzy koni Kategoria:Szefowie sztabu 3 Dywizji Piechoty Legionów Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Upamiętnieni symbolicznym grobem na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie