50 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja, uczestniczyła w agresja na Polskę, Francję i Bałkany oraz w ataku na Związek Radziecki.
Formowanie i walki Sformowana na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939, w 2. fali mobilizacyjnej przez Grenz – Kommandantur w Kostrzynie w III. Okręgu Wojskowym. W 1939 uczestniczyła w agresja na Polskę, w 1940 na Francję, a w 1941 na Jugosławię i Grecję. W tym samym, 22 czerwca przeprowadziła atak na Związek Radziecki, na którego terytorium walczyła przeciw Armii Czerwonej w latach 1941-1944. W marcu 1945 została rozbita w kotle Heligenbeil, a niedobitki poddały się Armii Czerwonej na półwyspie helskim.
Z wszystkich żołnierzy wcielonych do 50 DP, 6 tys. zostało zabitych, 23 tys. rannych a ponad 4 tys. zaginęło. Statystyka nie obejmuje jeńców wziętych do niewoli przez Armię Czerwoną wraz z końcem wojny.
Dowództwo dywizji Dowódcy dywizji: gen. por. Konrad Sorsche 26 VIII 1939 – 25 X 1940 gen. płk Karl-Adolf Hollidt 25 X 1940 – 23 I 1942 gen. por. August Schmidt 31 I 1942 – 1 III 1942 gen. por. Friedrich Schmidt 1 III 1942 – 26 VI 1943; poległ na Kubaniu gen. por. Friedrich Sixt 26 VI 1943 – 30 IV 1944 gen. por. Paul Betz 30 IV 1944 – 9 V 1944; poległ w Sewastopolu gen. mjr Aleksander von Pfuhstein 9 V 1944 – 5 VI 1944 gen. mjr Georg Haus 5 VI 1944 – 18 IV 1945; poległ w Stutthofie gen. mjr Kurt Domansky 18 IV 1945 – 28 IV 1945; poległ w Stutthofie płk Ribbert dowódca 121 pułku grenadierów, pełnił obowiązki dowódcy 50 Dywizji od 28 IV 1945 do 9 V 1945
Szefowie sztabu: ppłk Karl Jank (w czasie ataku na Polskę)
Struktura organizacyjna Skład w sierpniu 1939: 121., 122. i 123. pułk piechoty, 101. dywizjon artylerii, 71. batalion pionierów, 71. oddział łączności;
Skład w kwietniu 1940: 121., 122., 123. pułk piechoty, 150. pułk artylerii, 71. batalion pionierów, 150. oddział rozpoznawczy, 150. oddział przeciwpancerny, 71. oddział łączności;
Skład w czerwcu 1943: 121., 122., 123. pułk grenadierów, 150. pułk artylerii, 71. batalion pionierów, 50. batalion fizylierów, 150. oddział przeciwpancerny, 71. oddział łączności, 150. polowy batalion zapasowy;
Szlak bojowy Polska (wrzesień 1939 - maj 1940); Francja (maj 1940 - czerwiec 1941); Polska (wrzesień - grudzień 1940); Rumunia (styczeń - maj 1941); Grecja (maj 1941); ZSRR (odcinek południowy) (czerwiec 1941 - maj 1944); ZSRR (odcinek środkowy) (lipiec - sierpień 1944); III Rzesza (Prusy Wschodnie) (styczeń - maj 1945);
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dywizje piechoty III Rzeszy Kategoria:Dywizje sformowane w 2. fali mobilizacyjnej Kategoria:Dywizje sformowane w III Okręgu Wojskowym (III Rzesza) Kategoria:Niemieckie dywizje piechoty z okresu kampanii wrześniowej Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty utworzone w 1939 Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1945