Harmonia (gr. Harmonía, łac. Concordia) – postać z mitologii greckiej, uosobienie ładu i symetrii, czczona jako ich bogini. W epoce hellenistycznej była również bóstwem porządku, zgody, łączności i miłości.
Mityczny życiorys Mitologia grecka zawiera dwie wersje pochodzenia Harmonii: w jednej z nich była córką Aresa i Afrodyty; według Samotrakijczyków rodzicami Harmonii byli Zeus i Elektra, jedna z Plejad.
Harmonię przeznaczono na żonę herosa Kadmosa. Na ucztę weselną przybyli wszyscy bogowie. Małżonek podarował Harmonii piękne peplos i wspaniały naszyjnik wykonany przez Hefajstosa. Naszyjnik przynosił nieszczęście jego wszystkim późniejszym posiadaczom. Szczególną rolę odegrał w micie tebańskim.
Harmonia z Kadmosem stanowili wzór małżeństwa. Żyli w założonej przez herosa Kadmei (Tebach) i mieli pięcioro dzieci: Agaue, Autonoe, Ino, Semele i Polidora. Małżonkowie przeprowadzili się później do zachodniej Grecji, którą Kadmos obronił przed Ilirami. Pokonani obrali go swoim królem. Wtedy też urodził się kolejny syn Harmonii i Kadmosa – Ilirios.
Po długim i szczęśliwym życiu Harmonia i Kadmos zostali przez bogów zamienieni w dwa łagodne węże, które Zeus osobiście przeniósł na Pola Elizejskie.
Atrybutem Harmonii był wąż.
Bibliografia
Kategoria:Greckie boginie