15 Dywizja Kawalerii () – związek taktyczny kawalerii Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.
Formowanie i walki 15 Dywizja Kawalerii sformowana została w 1919 z kubańskich Kozaków. Walczyła na Froncie Zachodnim w składzie III Korpusu Kawalerii Gaja Dimitriewicza Gaja. 5–6 lipca 1920 dokonała udanego zagonu na Swięciany. Podczas walk o Grodno 23 lipca wyszła na tyły grupy gen. Żeligowskiego, zmuszając ją do odwrotu. Walczyła pod Łomżą, Nowogrodem i Ostrołęką. Od 14 do 17 sierpnia bezskutecznie próbowała zdobyć Włocławek i sforsować Wisłę. W czasie odwrotu do końca utrzymywała zwartość i w ostatnich walkach rzełamywała polskie linie obronne. Pod Kolnem trzykrotnie atakowała pozycje polskiej 14 Dywizji Piechoty i poniosła wysokie straty. 26 sierpnia przekroczyła granicę Prus Wschodnich i została internowana. Liczyła 995 szabel, 19 ciężkich karabinów maszynowych i 8 armat (stan w dniu 1 lipca 1920).
Dowódcy dywizji W.I. Matuzenko
Struktura organizacyjna Skład na dzień 1 sierpnia 1920: dowództwo dywizji 85 pułk kawalerii 86 pułk kawalerii 88 pułk kawalerii 89 pułk kawalerii 90 pułk kawalerii szwadron techniczny dywizjon artylerii konnej
Przypisy
Bibliografia Grzegorz Łukomski, Bogusław Polak, Mieczysław Wrzosek, Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920, Koszalin 1990.
Kategoria:Radzieckie dywizje kawalerii Kategoria:Sowieckie dywizje kawalerii z okresu wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne kawalerii utworzone w 1919 Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1920