Białobrzegi (od 1973 Kock) – gmina wiejska istniejąca w latach 1809-1954do 28 września 1954 roku na Lubelszczyźnie. Siedzibą gminy były BiałobrzegiGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933 (1952–54 Kock).
Gmina Białobrzegi jako jednostka jednowioskowa powstała w 1867 roku w Księstwie WarszawskimDzP KP Tom I, s. 227-236. Po podziale Królestwa Polskiego na powiaty i gminy z początkiem 1867 roku gmina weszła w skład w powiatu łukowskiego w guberni siedleckiej (od 1912 gubernia lubelska)DzP KP Tom LXVI, s. 279n..
W 1919 roku gmina weszła w skład woj. lubelskiego i składała się z następujących miejscowości: Annopol, Annówka, Białobrzegi, Bożniewice, Górka, Józefa, Karolina, Kasisz, Leopoldów, Lipniak, Papiernia-Ogończyk, Pienki, Poizdów, Ruda Serokomelska, Ruska Wieś, Skarbicierz, Skrawki, Stoczek, Talczyn, Tchórzew, Tereba, Wola Bukowska, Wygnanka i ZakalewSkorowidz 1921. 1 października 1931 odłączono od niej wieś Ruda Serokomelska (336 ha) i kolonię Karolina (169,68 ha), włączając je do gminy Serokomla.
Podczas okupacji gmina należała do dystryktu lubelskiego (w Generalnym Gubernatorstwie). W 1952 roku siedzibę władz gminy przeniesiono z Białobrzegów do Kocka.
Według stanu z dnia 1 lipca 1952 roku gmina Białobrzegi składała się z 19 gromadWykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa. Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin. Z obszaru gminy utworzono Gromadzkie Rady Narodowe w Białobrzegach, Lipniakach, Poizdowie, Stoczku i TalczynieDz.Urz. WRN w Lublinie Nr 15, poz. 64. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Białobrzegi nie przywrócono, utworzono natomiast jej odpowiednik terytorialny, gminę Kock w powiecie radzyńskim (od 1999 w powiecie lubartowskim).
Przypisy
Bialxobrzegi (województwo lubelskie)