thumb|250px|Król Perseusz Antygonida przed Emiliuszem Paulusem, 1802 Jean-François-Pierre Peyron (ur. 1744 w Aix-en-Provence, zm. 1814 w Paryżu) – francuski malarz neoklasycystyczny.
Prekursor neoklasycyzmu, był uznawany za jednego z najlepszych malarzy swojej epoki. Kształcił się u Louisa Lagrenée i Claude`a Arnulphy. W 1773 zdobył prestiżową nagrodę i stypendium Prix de Rome i w latach 1775–1782 studiował w Académie de France w Rzymie. Jego głównym konkurentem był Jacques-Louis David. Peyron malował obrazy o tematyce historycznej i mitologicznej.
Wybrane prace La mort de Sénèque (1773), praca nagrodzona Prix de Rome Bélisaire recevant l'hospitalité d'un paysan ayant servi sous ses ordres (1779), Musée des Augustins, Tuluza Agar et l'Ange (1779 ou 1780), Musée des Beaux-Arts de Tours Les funérailles de Miltiades (1782), Musée du Louvre, Paryż La résurrection du Christ (1784), kościół Saint-Louis-en-l'Île, Paryż La mort d’Alceste (1785), Musée du Louvre, Paryż La mort de Socrate (1787), Statens Museum fur Kunst, Kopenhaga
Linki zewnętrzne Web Gallery of Art – galeria i biografia Pierre Peyron w Artcyclopedia.com Art Renewal Center – galeria
Kategoria:Francuscy malarze neoklasycyzmu Kategoria:Urodzeni w 1744 Kategoria:Zmarli w 1814 Kategoria:Ludzie urodzeni w Aix-en-Provence