Václav Kliment Klicpera (ur. 23 listopada 1792 w Chlumcu nad Cidlinou, zm. 15 września 1859 w Pradze) – czeski pisarz i dramaturgČtenářský deník (Český rozhlas). [Dostęp 3-12-2010].

Życiorys Pochodził z wielodzietnej rodziny. Jego ojciec pracował jako krawiec i pełnił funkcje kościelnego, brat František Klicpera był pisarzem. Początkowo Václav uczył się na krawca i rzeźnika, porzucił jednak te rzemiosła. Od 1808 roku uczył się w gimnazjum w Pradze. W 1813 roku rozpoczął studia filozoficzne. W tym samym roku wstąpił do Stowarzyszenia Patriotów Praskich. Stowarzyszenie stawiało sobie za cel popularyzowanie literatury czeskiej oraz prezentowanie czeskich przedstawień teatralnych. W Teatrze Stanów Czeskich stowarzyszenie przygotowywało popołudniowe spektakle. Klicpera zadebiutował tam jako aktor i scenarzysta teatralny.

Od 1819 do 1846 roku był profesorem gimnazjalnym w Hradcu Králové. W 1819 roku zawarł związek małżeński z aktorką Anną Švamberkovą (zm. 1837). Przyszłą żonę poznał w miejskim teatrze amatorskim (późniejszy Teatr Kajetański), którego był współzałożycielem i w którym pracował jako dyrektor do 1837 roku. Za zasługi dla miasta został mianowany honorowym obywatelem Hradca Králové. W 1838 roku zawarł, po raz drugi, związek małżeński z A. Trnkovą. Z dwóch małżeństw miał piątkę dzieci. Jego synem był pisarz Ivan Klicpera.

W 1846 roku powrócił do Pragi, gdzie nauczał w Szczepańskim Gimnazjum Akademickim (Akademické gymnázium Štěpánská). Jego uczniami byli m.in. Vítězslav Hálek, Jan Neruda, Alois Vojtech Šmilovský oraz pisarz i rewolucjonista Josef Václav Frič. W 1848 roku został członkiem Komitetu Narodowego i trybunem Legii Akademickiej. Wkrótce został również członkiem Królewskiego Czeskiego Towarzystwa Naukowego. W 1850 roku zasiadał w radzie szkolnej, a 1852 roku został dyrektorem Szczepańskiego Gimnazjum Akademickiego, w którym językiem wykładowym był język czeski. Niebawem został zmuszony do rezygnacji z tej funkcji. Pretekstem do jego odwołania było, niezgodne z obowiązującym austriackim prawem, wydawanie czeskojęzycznego czasopisma przez uczniów tej szkoły. Po tym wydarzeniu dokonano zmian, wprowadzono język niemiecki jako język wykładowy.

Václav Kliment Klicpera zmarł we wrześniu 1859 roku w Pradze. Jego pogrzeb stał się antyaustriacką demonstracją czeskich patriotów. Pochowany został na Cmentarzu Olszańskim w Pradze.

Twórczość Był pierwszym dramaturgiem czeskiego odrodzenia narodowego, autorem 57 dramatów historycznych, eposów rycerskich, fraszek, komedii i wielu innych. Zasłynął również jako poeta i prozaik. Dramat Soběslav (1824), Libušin soud (1820), Svatislav, poslední Svatoplukovec (1832), Bělouši (1818), Divotvorný klobouk (1820), Hadrián z Římsů (1821), Potopa světa (1816), Rohovín Čtverrohý (1825), Veselohra na mostě (1826), Zlý jelen (1849), Žižkův meč (1815), Uhlířka (1817), Valdek (1822), Loketský zvon (1822), Loupež (1829).

Proza Blaník (1813), Jan za chrta dán (1829), Česká Meluzina (1847), Zlato neblaží (1823), Točník (1828), Příchod Karla IV. do Čech (1855), Král Jan Slepý (1858).

Opera Žižkův dub (1823).

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Czescy dramaturdzy XIX wieku Kategoria:Czescy prozaicy XIX wieku Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Olszańskim w Pradze Kategoria:Urodzeni w 1792 Kategoria:Zmarli w 1859