Dywizja Główna Litewska – jedna z formacji zbrojnych okresu powstania kościuszkowskiego.
Formowanie i struktura dywizji Dywizja sformowana została w kwietniu 1794 na bazie 1 Dywizji. Działała w rejonie Wilna. Organizowała wyprawy na Soły i Polany. Manewrem na skrzydło Rosjan w lipcu 1794 obroniła Wilno. W sierpniu, po przegranej opuściła miasto i kilkoma komedami wycofała się na linię Niemna, a później ześrodkowała w rejonie Grodna.
Później jej wojska przeszły do Warszawy i stanowiły trzon garnizonu Praga. Tam 4 listopada dywizja została zniszczona.
Dywizja nie miała standardowej organizacji. W każdym okresie składała się jednak z trzech rodzajów wojsk: piechoty i strzelców, kawalerii oraz artylerii. Podział wewnętrzny ograniczał się jedynie do tzw. komed. Występował natomiast podział ugrupowana dywizji: marszowy: awangarda, korpus (siły główne) i ariergarda; bojowy: pierwsza i druga linia piechoty, prawe i lewe skrzydło (przeważnie jazda), i korpus rezerwowy
Zobacz też dywizje polskie Bibliografia
Kategoria:Dywizje powstania kościuszkowskiego Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1794 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1794 Kategoria:Wojsko Polskie w Grodnie (I Rzeczpospolita) Kategoria:Wojsko I Rzeczypospolitej w Warszawie Kategoria:Wojsko Polskie w Wilnie (I Rzeczpospolita)