Stefan Lichański (ur. 3 września 1914 w Warszawie, zm. 30 października 1983 tamże) – polski eseista i krytyk literacki. Długoletni redaktor PIW. Ojciec historyka literatury i kultury Jakuba Z. Lichańskiego. mały|313x313px|Grób Stefana Lichańskiego na Cmentarzu Bródnowskim. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim. Uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutował w 1937 na łamach tygodnika „Pion” jako krytyk literacki. W latach 1940–1942 był więźniem niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz. W latach 1945–1947 był redaktorem tygodnika „Wieś” (w Łodzi). Od 1952 mieszkał w Warszawie. W latach 1952–1956 był redaktorem tygodnika „Dziś i Jutro”. W 1975 otrzymał nagrodę państwową I stopnia za edytorstwo. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 27G-3-23).
Twórczość O metodzie badań literatury ludowej Literatura i krytyka Kuszenie Hamleta Cienie i profile „Chłopi” Władysława Stanisława Reymonta Wśród mówiących prozą Władysław Stanisław Reymont Pisarstwo wsi i ziemi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej Kategoria:Polscy krytycy literaccy Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1983 Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy tłumacze literatury niemieckojęzycznej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łódzkiego