mały|Pierwsze rozbicie, Ronnie O’Sullivan Break snookerowy – liczba punktów zdobyta we fragmencie meczu snookera rozgrywanym nieprzerwanie przez jednego zawodnika (w czasie jednego podejścia do stołu).

Breaki stupunktowe Break stupunktowy (ang. century break) to określenie breaka, w którym zawodnik osiągnie 100 lub więcej punktów. Jest on uznawany za duże osiągnięcie i nagradzany przez publiczność brawami.

Pierwszy udokumentowany stupunktowy break w historii został osiągnięty przez Joe Davisa w 1928 roku. Poprawił on ten wynik w 1934, wbijając 110 oczek, co było pierwszym oficjalnie zarejestrowanym breakiem powyżej 100 pkt w mistrzostwach świata. Jego następne rekordy wynosiły 137 i 138 pkt (oba w 1937), 146 pkt (1950), aż wreszcie osiągnął pierwszy break maksymalny w 1955. W 1962 wbity przez niego break 100 w meczu z Johnem Pulmanem był jednocześnie historycznym, pierwszym udokumentowanym przez transmisję telewizyjną breakiem stupunktowym na świecie. W ciągu całej swojej kariery Davis uzyskał łącznie 687 breaków stupunktowych (z uwzględnieniem również meczów nieoficjalnych), co było absolutnym rekordem jego czasów.

Rekordzistą w tej kategorii jest Ronnie O’Sullivan, który zdobył dotychczas 1338 breaków powyżej 100 pkt. Swój tysięczny „century break” osiągnął w finale Players Championship 2019.

Warto wspomnieć o innych rekordowych osiągnięciach: Stephen Hendry wbił najwięcej setek w ciągu jednego turnieju – 16 (mistrzostwa świata 2002) oraz w jednym meczu – 7 (finał UK Championship 1994). Najszybszym z kolei jest Tony Drago, który potrzebował na wbicie setki zaledwie 3 minut i 31 sekund (UK Championship 1996). Najmłodszym natomiast został Michael White w wieku 9 lat po osiągnięciu 105-punktowego breaka w 2001.

+ Gracze z przynajmniej stoma breakami stupunktowymi lp. Zawodnik Liczba breaków Sezony Breakimaksymalne1 Ronnie O’Sullivan133835172 Judd Trump11662293 John Higgins106735134 Neil Robertson10502755 Mark Selby9772866 Shaun Murphy79029107 Stephen Hendry77734118 Ding Junhui7332479 Mark Allen70422510 Mark J. Williams70335311 Stuart Bingham63131912 Marco Fu57027513 Kyren Wilson56915514 Stephen Maguire54729315 Barry Hawkins53329316 Ryan Day49228417 Allister Carter47530418 David Gilbert46324319 Ricky Walden40326120 Jack Lisowski39217121 Joe Perry37833022 Peter Ebdon37729223 Matthew Stevens36933124 Xiao Guodong36719325 Ken Doherty36037126 Steve Davis33838127 Tom Ford33126528 Jimmy White33145129 Anthony Hamilton32634030 Gary Wilson31020631 Mark Davis29635232 Liang Wenbo29218333 Zhou Yuelong27416334 Graeme Dott27131235 Anthony McGill26517036 Zhao Xintong2649137 Michael Holt25631138 Martin Gould25118139 Dominic Dale24833040 Fergal O’Brien24033141 Luca Brecel23416142 Matthew Selt23227143 Alan McManus23031044 Thepchaiya Un-Nooh22616745 Jimmy Robertson22520046 John Parrott22127147 Zhang Anda21516548 Kurt Maflin20817249 Robert Milkins20532350 Noppon Saengkham18914351 Stephen Lee18423152 Ben Woollaston18321153 Jak Jones18214154 Michael White18017055 Jamie Jones17818156 Hossein Vafaei17718157 Robin Hull16822058 Andy Hicks16727159 James Wattana16629360 Andrew Higginson16528161 Jamie Cope16415362 Barry Pinches16133163 Wu Yize1587164 Mark King15632065 Yan Bingtao1537066 Chris Wakelin15014167 Tian Pengfei14820068 Dave Harold14325069 Yuan Sijun14310070 Alfie Burden13931171 Liam Highfield13716172 Jamie Burnett13626173 Tony Drago13230174 Nigel Bond12833075 Willie Thorne12626176 Joe O’Connor12613177 Mark Joyce12621078 Joe Swail12429079 Elliot Slessor12314080 Daniel Wells12316081 Sam Craigie12217082 Gerard Greene12130083 Lü Haotian12113084 Si Jiahui1178285 Rod Lawler11434086 Paul Hunter11411087 Stuart Carrington11415088 Li Hang11113089 Darren Morgan11118090 Ian McCulloch10520091 Scott Donaldson10415092 Robbie Williams102150 Legenda: zawodnicy oznaczeni szarym kolorem nie poprawią swojego wyniku.

Breaki maksymalne prawo|mały|150px|Liczba punktow po wbiciu kolejnych bil w drodze do breaka maksymalnego Za break maksymalny uważa się oficjalnie break 147-punktowy oraz 155-punktowy. Ten drugi jest możliwy do uzyskania tylko w jednej sytuacji – musi nastąpić faul z free ballem (wolną bilą) przy 15 czerwonych bilach na stole. Taka sytuacja jest bardzo mało prawdopodobna. Należałoby sobie wyobrazić sytuację, w której to zawodnik przy w miarę rozrzuconych czerwonych chce zagrać jedną z bil na „lakier” i popełnia faul, a jednocześnie biała bila ustawia się tak, iż zasłonięte są wszystkie czerwone bile. Dopiero wówczas drugi zawodnik otrzyma free balla, czyli będzie mógł wbijać dowolną bilę kolorową (traktowaną jak czerwoną), ale potem będzie musiał jeszcze dojść do czarnej i wszystkie bile czerwone wbić razem z czarną, a na koniec wbić jeszcze wszystkie kolorowe bile (od żółtej do czarnej).

Do tej pory żadnemu graczowi nie udało się uzyskać 155-punktowego breaka w oficjalnym turnieju, odnotowano jednak taki wynik w meczu treningowym, a dokonał tego Jamie Cope latem 2005 roku. Najwyższym breakiem w turnieju rankingowym był break 148-punktowy Jamiego Burnetta, który padł w eliminacjach do UK Championship w 2004 roku.

Najszybciej wykonany break maksymalny należy do Ronniego O’Sullivana (5 minut 20 sekund), który ma najwięcej (17) breaków maksymalnych na koncie. Jako jedyny wbił także 3 breaki maksymalne w trakcie jednego sezonu oraz jako jeden z dwóch (drugim jest Stephen Hendry) dokonał trzykrotnie tej sztuki na mistrzostwach świata.

Podczas mistrzostw świata w 2008 po raz pierwszy w historii tego turnieju break maksymalny został wbity dwukrotnie.

W 2014 Shaun Murphy jako pierwszy zawodnik wbił trzykrotnie breaka maksymalnego w ciągu roku kalendarzowego.

Pierwszym zawodnikiem, który wbił dwa breaki maksymalne w jednym turnieju jest Mark Davis. Dokonał tego w Championship League 2017.

Pierwszym zawodnikiem, który wbił dwa breaki maksymalne w jednym meczu jest Jackson Page, który dokonał tego 13 i 14 kwietnia 2025 w meczu kwalifikacji do Mistrzostw Świata 2025 przeciwko Allanowi Taylorowi. Osiągnięcie powtórzył Ronnie O’Sullivan w meczu półfinałowym Saudi Arabia Snooker Masters z Chrisem Wakelinem 15 sierpnia 2025. Tym samym zdobył nagrodę w wysokosci 147 000 funtów przyznawaną za zdobycie 2 breaków maksymalnych w jednym sezonie w meczach turniejów Triple Crown i Saudi Arabia Snooker Masters.

W czasie mistrzostw świata w 2025 Mark Allen wbijając breaka maksymalnego w meczu 2. rundy z Chrisem Wakelinem został pierwszym zawodnikiem, który osiągnął breaki 147 punktów w każdym z turniejów Triple Crown.

Najmłodszym zawodnikiem, który osiągnął oficjalnie uznany break maksymalny jest Thanawat Thirapongpaiboon. Zrobił to w wieku 16 lat i 312 dni w meczu trzeciej rundy turnieju Rhein-Main Masters 2010 przeciwko Barremu Hawkinsowi.

Najstarszym zawodnikiem, który wbił breaka maksymalnego jest Ronnie O’Sullivan. W meczu półfinałowym Saudi Arabia Snooker Masters z Chrisem Wakelinem 15 sierpnia 2025 wbił 2 takie breaki będąc w wieku 49 lat i 253 dni.