Yūshi Uchimura jako profesor na Uniwersytecie Hokkaido (1934)|thumb thumb| Walther Spielmeyer i jego zespół w 1927. Stoją (od lewej do prawej): Eversbusch, Julius Hallervorden, Quast, Oskar Gagel, Kutter, Yushi Uchimura, Yushi Funakawa, Metz, Deisler. Siedzą: Adele Grombach, Hélène Gamper, Eduard Gamper, Spielmeyer, Hugo Spatz, NN, NN – japoński lekarz neurolog i psychiatra.
Syn Kanzō Uchimury, chrześcijańskiego nauczyciela, myśliciela, pisarza, znawcy i badacza Biblii.
Yūshi Uchimura studiował na Tokijskim Uniwersytecie Cesarskim. W 1923 roku ukończył studia i został asystentem w klinice psychiatrycznej u Shūzō Kure.
W 1925 roku wyjechał na dalsze studia do Europy i odbył kurs neuropatologii w Instytucie Cesarza Wilhelma w Monachium u Walthera Spielmeyera (od czerwca 1925 do kwietnia 1927 roku).
Po powrocie do Japonii został w 1928 roku profesorem psychiatrii w szkole medycznej Uniwersytetu Hokkaido. Jego uczniami byli m.in. Haruo Akimoto i Hirotarō Narabayashi.
W 1936 roku został profesorem psychiatrii na Uniwersytecie Tokijskim i dyrektorem uniwersyteckiej kliniki psychiatrycznej. W latach 1953–57 był dziekanem uczelni. W 1958 roku osiągnął wiek 60 lat i musiał opuścić katedrę; został wtedy dyrektorem nowo otwartego instytutu i szpitala neuropsychiatrycznego w Tokio. Zmarł w 1980 roku, wspomnienie o nim napisał Yasuo Shimazono.
Od dzieciństwa pasjonował się grą w baseball, grał na pozycji miotacza (był leworęczny). W latach 1962–65 był 3. komisarzem Japońskiej Ligi Baseballu Profesjonalnego.
Uchimura był autorem istotnych prac na temat patologii hipokampa. Największa z tętnic zaopatrujących ten obszar mózgu określana bywa jako tętnica Uchimury. Zapoznał japońskich psychiatrów z pracami Jaspersa i Schneidera, w 1953 roku przetłumaczył na japoński Allgemeine Psychopathologie pierwszego z nich. Razem z Haruo Akimoto prowadził badania nad epidemiologią schizofrenii w Japonii w latach 30. Wspólnie z Oyamą poszukiwał nieprawidłowości budowy ośrodkowego układu nerwowego u chorych na schizofrenię, odnotowując m.in. poszerzenie układu komorowego. W 1933 roku, razem z Michitomo Hayashim, Ryuji Nakamurą i Shichikuro Uematsu, założył czasopismo „Folia Psychiatrica et Neurologica Japonica” (od 1986 roku „Psychiatry and Clinical Neurosciences”).
Wybrane prace Experimentelle Untersuchungen zur Biologie des Rauschbrandbacillus. (1921) Untersuchungen über Rauschbrandbakterien; ein Beitrag zur Kenntnis der pathogenen Anaerobier. Deutsche Medizinische Wochenschrift 47, s. 738 (1921) Über die Gefäßversorgung des Ammonshornes. (1928) Zur Pathogenese der örtlich elektiven Ammonshornerkrankung. (1928) Über die Blutversorgung der Kleinhirnrinde und ihre Bedeutung für die Pathologie des Kleinhirns. (1929) Zur Kenntnis der Histopathologie und Pathogenese der Wilson-Pseudosklerosegruppe. (1929/30) Experimentelle Untersuchungen über die Ortsbestimmung der zentralen degenerativen Veränderungen durch den Liquorfaktor (1933) Uchimura Y, Oyama K. Zur Studie der Schizophrenie auf Grund der Encephalographie. Neurologia, 37, ss. 253-295 (1934) Katsunuma S, Uchimura Y. Klinik und Pathologie des Zwischenhirns. Psychiatria et Neurologia Japonica 40, ss. 53-7 (1936) Imu, a malady of the Ainu. Lancet 1, ss. 1272–1273 (1935) Tenkan no shindan to chiryō. Kanehara, 1939 Uchimura Y, Akimoto H, Kan O, Abe Y, Takahashi K, Inose T, Shimazaki T, Ogawa N. Ueber die vergleichend-psychiatrische und erbpathologische Untersuchung auf einer japanischer Insel. Psychiatria et Neurologia Japonica 44, ss. 745-782 (1940) Seishin igakusha no tekisō. Dōmei, 1947 Zur Gehirnpatologie der Atom-Bombenschädigungen (1952) Asahi katei no igaku: Asahi's household medicine. Asahi Shimbunsha, 1955 Waga ayumishi seishin igaku no michi: Path of psychiatry I have followed. Misuzu Shobo, 1969, 389 ss. Basic problems in psychiatry; structural concepts for understanding mental disorders. Igaku Shoin, 1972, 385 ss.
Przypisy
Kategoria:Japońscy neurolodzy Kategoria:Japońscy psychiatrzy Kategoria:Japońscy tłumacze Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1980