thumb|Etapy formowania punktu podczas toxowania thumb|Punkty powstałe po procesie toxowania
Toxowanie () – metoda stałego (nierozłącznego) łączenia blach oraz spajanie metali z innymi materiałami nietłocznymi.
Jest to system łączenia blach poprzez przetłaczanie na zimno (DIN 8593), znane także jako technika nitowania bez nitów przy użyciu stempla oraz okrągłej matrycy. Dzięki obniżeniu kosztów produkcji, trwałości oraz solidności połączenia toxowane znalazły zastosowanie w całym przemyśle metalowym (AGD, motoryzacyjny, wentylacja, budowlany). Połączenie jest realizowane poprzez jednorazowe przetłoczenie materiałów przez stempel w nieruchomą matrycę. Cały proces jest wysoce powtarzalny, bardzo szybki i porównywalny czasowo ze zgrzewaniem. W jego wyniku powstaje estetyczne połączenie w formie punktu. Stosuje się również narzędzia wielopunktowe zwiększające efektywność technologii.
Zakres materiałów i grubości blach Metoda toxowania umożliwia łączenie blach o grubości od ok. 0,10 mm do łącznej grubości pakietu blach wynoszącej ok. 10 mm. Łączyć można zarówno elementy z tego samego materiału, jak i różne kombinacje materiałowe (np. stal z aluminium), w tym blachy powlekane, lakierowane, ocynkowane lub naoliwione.Klinczowanie (clinching) – łączenie blach [online], https://www.btm-europe.de/pl/klinczowanie-clinching/ [dostęp 2026-08-10] (pol.).
Wady i ograniczenia Połączenia wykonane metodą toxowania są nierozłączne, w związku z czym ich rozdzielenie wymaga np. rozwiercenia i niszczy połączenie. Proces wymaga ponadto dostępu do łączonych elementów z obu stron, ponieważ siły łączące są przenoszone poprzez jednoczesne działanie stempla i matrycy.
Właściwości Powierzchnie ochronne (np. ocynk) nie zostają uszkodzone, połączenie nie wymaga dodatkowego zabezpieczania, Połączenie jest gazoszczelne, Właściwości dynamiczne są dużo lepsze niż zgrzewu, Można stosować kleje oraz warstwy pośredniczące (papier, folia). Przypisy
Kategoria:Połączenia nierozłączne