Parafia św. Mikołaja – parafia prawosławna w Drohiczynie, w dekanacie Siemiatycze diecezji warszawsko-bielskiej.
Na terenie parafii funkcjonuje 1 cerkiew: cerkiew św. Mikołaja w Drohiczynie – parafialna
Historia Początki prawosławia w Drohiczynie sięgają XI w. Na przestrzeni dziejów, oprócz obecnie istniejącej parafii św. Mikołaja, w mieście funkcjonowały: parafia Zmartwychwstania Pańskiego (XI–XIII w.) parafia Przemienienia Pańskiego (XIII w. – 1915) parafia Świętej Trójcy (XV w. – 1876) monaster Przemienienia Pańskiego (Zabużański) (XIII–XIX w.) monaster Świętej Trójcy (XV w. – 1842)
Data powstania parafii św. Mikołaja wiąże się z budową drewnianej cerkwi św. Mikołaja w obrębie miasta około 1626. Z inicjatywy okolicznej szlachty prawosławnej przy parafii powstało bractwo cerkiewne, które w momencie konfliktów wyznaniowych zabiegało o interwencje u króla wobec fali prześladowań i napadów. Pomimo tych starań komisja sejmowa przyznała prawo do cerkwi unitom. W 1678 włodzimierski biskup unicki Benedykt Gliński odprawił uroczyste nabożeństwo w obrządku unickim. W 1763 społeczność prawosławna rozpoczęła budowę murowanej cerkwi, jednak nieukończona jeszcze świątynia została również przekazana unitom, którzy konsekrowali ją w 1792 (także pod wezwaniem św. Mikołaja). XVII-wieczna drewniana cerkiew spłonęła w 1806.
Parafię prawosławną oficjalnie reaktywowano dopiero w 1838 (w związku z likwidacją unii na Białostocczyźnie). Stanowiły ją następujące miejscowości: Drohiczyn, Chutkowice, Chrołowice, Lisowo, Klekotowo, Putkowice, Bujaki, Sieniewice, Runice, Tonkiele, Kłyzówka, Zajęczniki i Minczewo. Cerkiew św. Mikołaja dostosowano do potrzeb liturgii prawosławnej. Parafia weszła w skład dekanatu drohiczyńskiego diecezji litewskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Oprócz cerkwi św. Mikołaja, parafia posiadała jeszcze dwie wolnostojące świątynie: filialną św. Barbary i cmentarną św. Anastazji (obie uległy zniszczeniu podczas II wojny światowej). Na terenie parafii działały szkoła oraz szpital (z kaplicą św. Agapita Pieczerskiego), prowadzone przez mniszki prawosławne. W 1898 otwarto dwuklasową szkołę cerkiewną z kaplicą św. Nikanora.
Parafia przerwała działalność w 1915, wskutek udania się duchowieństwa i ludności prawosławnej na bieżeństwo. W okresie międzywojennym wspólnota prawosławna w Drohiczynie należała do (nieetatowej w owym czasie) parafii Świętych Kosmy i Damiana w Narojkach. Reaktywacja parafii nastąpiła w czasie II wojny światowej.
W latach 80. XX w. dokonano remontu wnętrza cerkwi, m.in. wykonano nowe polichromie.
Obecnie do parafii należą wierni z: Drohiczyna, Wólki Zamkowej, Runic, Minczewa, Klekotowa, Zajęcznik, Bujak, Sieniewic oraz Kłyżówki.
Wykaz proboszczów 9.01.1947 – 01.1952 – o. ihumen Alipiusz (Kołodko) 28.11.1967 – 1.02.1969 – ks. Aleksander Wysocki 29.12.1972 – 21.10.1986 – ks. Grzegorz Misijuk od 16.12.1986 –8.01.2026 ks. Eugeniusz Zabrocki
Przypisy
Bibliografia Kalendarz Prawosławny 2012, Wydanie Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, , ss. 169–176 Kalendarz Prawosławny 2013, Wydanie Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, , ss. 212–213 Wiadomości Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, Nr 11, 2011 Święte miejsca i cudowne ikony, Grzegorz Sosna, Antonina Troc-Sosna,Białystok 2006, Hierarchia i kler kościoła prawosławnego w granicach II Rzeczypospolitej i Polski powojennej w XIX–XXI wieku, ks. Grzegorz Sosna i m. Antonina Troc-Sosna, Ryboły 2012
Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Mikołaja Mikołaja