thumb|Podział terytorium Burgundii w wiekach XI i XII – Przedjurajska (miasta Lyon, Vienne), Zajurajska (Genewa), hrabstwo-palatynat oraz księstwo. Za część Burgundii Przedjurajskiej uważana była także Prowansja. Królowie Burgundów (koniec IV wieku – 532) ?–407 – Gebicca 407–411 – Godomar I 407–411 – Giselher 407–436 – Gunther 436–473 – Gunderyk 473–480 – Chilperyk I 473–516 – Gundobad (w Lyonie) 473–493 – Chilperyk II (w Valence) 473–486 – Gundomar (w Vienne) 473–486 – Godigisel (w Genewie) 516–523 – Zygmunt I Święty 523–534 – Godomar II

W latach 532-534 doszło do podboju państwa Burgundów przez Merowingów.

Frankijscy władcy Burgundii (534–855) Merowingowie 534 – 558 – Childebert I 534–548 – Teodebert I 534–561 – Chlotar I (od 558 w całej Burgundii) 561–592 – Guntram I 592–595 – Childebert II 595–613 – Teuderyk II 613 – Sigebert II

W latach 613-751 Burgundia była w unii z Neustrią, a od 691 w ramach całego państwa Franków 613–629 Chlotar II 629–639 – Dagobert I 639–658 – Chlodwig II 658–673 – Chlotar III 673 – Teuderyk III 673–675 – Childeryk II 675–691 – Teuderyk III 691–695 – Chlodwig IV 695–711 – Childebert III 711–715– Dagobert III 715–721 – Chilperyk II 720–737 – Teuderyk IV 737–743 – bezkrólewie – rządy majordoma Karola Młota (do 741) a następnie współrządy (741–743) jego dwóch synów Pepina Małego i Karlomana – również majordomów – bez króla 743–751 – Childeryk III

Karolingowie 751–768 – Pepin Krótki 768–771 – Karloman 771–814 – Karol Wielki 814–840 – Ludwik I Pobożny 840–855 – Lotar I

Po śmierci Lotara I w 855 wraz z podziałem jego ziem pomiędzy trzech synów, podzielona została również Burgundia.

Królowie Górnej Burgundii (855–933) Karolingowie 855–869 – Lotar II 869–876 – Ludwik II Niemiecki 876–879 – Karloman I 879–884 – Karloman II 879/884–887 – Karol Otyły

Welfowie 888–912 – Rudolf I 912–933 – Rudolf II Królowie Dolnej Burgundii (Prowansji) (855–933) Karolingowie 855–863 – Karol II 863–875 – Ludwik II 875–877 – Karol Łysy 877–879 – Ludwik III Jąkała

Dynastia Bosonidów 879–887 – 887–928 – Ludwik IV Ślepy 928–933 – Hugo I, regent od 905, po śmierci Ludwika nie przyjął tytułu królewskiego W 933 Rudolf II z Górnej Burgundii przejął władzę w Dolnej Burgundii, jednocząc całą krainę w królestwo Arelatu.

Królowie Burgundii (Arelat) (933–1032) Welfowie 933–937 – Rudolf II 937–993 – Konrad I Spokojny 993–1032 – Rudolf III Próżniak

Królowie Burgundii w ramach Świętego Cesarstwa (1032–XIV wiek) Dynastia salicka 1032–1039 – Konrad II Władcy po 1039

Od 1032 Burgundia zostaje włączona do Świętego Cesarstwa Rzymskiego, a każdorazowy cesarz miał prawo do korony burgundzkiej. Ostatnim koronowanym królem Burgundii był cesarz Karol IV Luksemburski. Za symboliczny koniec Królestwa Burgundii uznaje się 1378 rok, w którym to cesarz Karol IV mianował Delfina Francji Karola Walezjusza stałym wikariuszem resztek cesarskich dóbr w Burgundii. Cesarze Rzymscy pozostali tytularnymi władcami Burgundii do końca Rzeszy w 1806 roku.

Hrabiowie Burgundii (867–1678)

Książęta Burgundii (880–1477) Dynastia Autun 880–921 – Ryszard I Prawodawca, książę od 918 921–923 – Rudolf I Burgundzki 923–952 – Hugo Czarny (hrabia Burgundii 921–952)

Robertynowie 952–955 – Hugo Wielki

Dynastia Autun 955–956 – Gilbert z Chalon

Robertynowie 956–965 – Otton; syn Hugona Wielkiego, ks. Francji 965–1002 – Odo (Henryk Wielki); syn Hugona Wielkiego, ks. Francji

Dynastia Ivrei 1002–1004 – Otto Wilhelm (hrabia Burgundii 982–1026)

W latach 1004–1016–do Królestwa Francji.

Kapetyngowie (dynastia burgundzka) alt=|mały

1016–1032 – Henryk I 1032–1076 – Robert I 1076–1079 – Hugo I 1079–1103 – Odo I Rudy 1103–1143 – Hugo II 1143–1162 – Odo II 1162–1192 – Hugo III 1192–1218 – Odo III 1218–1271 – Hugo IV 1271–1306 – Robert II 1306–1315 – Hugo V 1315–1349 – Odo IV 1349–1361 – Filip I z Rouvres

dynastia burgundzka (linia boczna Walezjuszów) alt=|mały

1361–1363 – Jan II Dobry 1363–1404 – Filip II Śmiały (również hrabia Burgundii od 1384) 1404–1419 – Jan II bez Trwogi (również hrabia Burgundii) 1419–1467 – Filip III Dobry (również hrabia Burgundii) 1467–1477 – Karol I Zuchwały (również hrabia Burgundii) W 1477 ziemie Księstwa Burgundii przyłączone do Francji.

Tytularni książęta Burgundii (1477–1795) Po śmierci Karola Zuchwałego jego córka, mimo że utraciła ziemię księstwa Burgundii, nadal tytułowała się księżną Burgundii. Podobnie robili wszyscy jej następcy, używali tytułów księcia i hrabiego Burgundii (będącego w unii z Księstwem w latach 1384-1678).

dynastia burgundzka (linia boczna Walezjuszów) 1477–1482 – Maria I 1477–1482 – Maksymilian I (koregent, późniejszy Cesarz Rzymski)

Habsburgowie 1482–1506 – Filip VI Piękny 1506–1556 – Karol II 1556–1598 – Filip VII 1598–1621 – Izabela Klara Eugenia i Albrecht 1621–1665 – Filip VIII 1665–1700 – Karol III

Burbonowie 1700–1706 – Filip IX

Habsburgowie 1706–1740 – Karol IV 1740–1780 – Maria II 1740–1765 – Franciszek I (koregent)

Dynastia habsbursko-lotaryńska 1780–1790 – Józef I 1790–1792 – Leopold I 1792–1795 – Franciszek I

1795 – utrata na rzecz Francji.

Burgundia