Elżbieta Kościk (ur. 4 maja 1948 w Jeleniej Górze) – polska historyk, specjalizująca się w demografii historycznej, historii gospodarczej, historii Polski i powszechnej XIX–XX wieku oraz historii społecznej, profesor nauk humanistycznych, nauczycielka akademicka związana Uniwersytetem Wrocławskim.
Życiorys Dzieciństwo i wczesną młodość spędziła w Jeleniej Górze. Podjęła studia historyczne na Wydziale Historyczno-Filozoficznym Uniwersytetu Wrocławskiego [on-line] [dostęp 2013-10-20]..
Zawodowo związała się ze swoją macierzystą uczelnią, pracując w Instytucie Historycznym przechodząc przez większość szczebli kariery naukowej od asystenta przez adiunkta po profesora nadzwyczajnego. W 1982 uzyskała stopień naukowy doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy pt. Osadnictwo wiejskie w południowych powiatach Dolnego Śląska w latach 1945–1949, napisanej pod kierunkiem prof. Zbigniewa Kwaśnego [on-line] [dostęp 2016-03-14].. Stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii uzyskała w 1993 na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Przemiany w strukturze społeczno-zawodowej i demograficznej ludności Opola w drugiej połowie XIX i na początku XX w. na podstawie ksiąg parafialnych i akt USC. W 2013 prezydent Polski Bronisław Komorowski nadał jej tytuł profesora nauk humanistycznychSześcioro nowych profesorów z Wrocławia, artykuł w „Gazecie Wrocławskiej” z dnia 30 X 2013 r. [on-line] [dostęp 2013-10-20]..
Kierowała Zakładem Historii Gospodarczej, Demografii i Statystyki Instytutu Historycznego. W latach 1993–1999 była zastępcą dyrektora Instytutu Historycznego ds. nauczania, a w latach 1999–2005 pełniła funkcję prodziekana ds. nauczania Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych. Od 2005 do 2008 roku sprawowała funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Historycznego ds. nauki [on-line] [dostęp 2009-02-12].. W 2008 i 2012 została wybrana na stanowisko dziekana Wydziału Nauk Historycznych i PedagogicznychWładze WNHiP UWr na lata 2012–2016 [on-line] [dostęp 2009-02-12].. W 2016 była kandydatką na urząd rektora Uniwersytetu Wrocławskiego, przegrywając w drugiej turze z prof. Adamem Jezierskim
Utrzymywała stałe kontakty naukowe z licznymi placówkami naukowymi w kraju i za granicą, z których pracownikami realizowała wspólne projekty badawcze. Kierowała kilkoma ogólnopolskimi grantami, w kilku innych była głównym wykonawcą. W latach 1999–2009 była prezesem Wrocławskiego Towarzystwa Miłośników Historii i jednocześnie członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Historycznego. W latach 2015–2017 pełniła funkcję wiceprezesa Polskiego Towarzystwa Historii Gospodarczej. Jest także członkiem redakcji kilku czasopism naukowych.
Dorobek naukowy Zajmuje się głównie demografią historyczną, historią gospodarczą, historią Polski i powszechną XIX i XX wieku oraz historią społeczną. Do jej głównych publikacji należąDane na podstawie Biblioteki Narodowej w Warszawie, stan na październik 2013.: Wrocławskie anegdoty, wyd. Arboretrum, Wrocław 1996. Współautorzy Teresa Bogacz i Marek Cetwiński. Przemiany w strukturze społeczno-zawodowej i demograficznej ludności Opola w drugiej połowie XIX i na początku XX wieku na podstawie ksiąg parafialnych i akt USC, Wrocław 1993. Osadnictwo wiejskie w południowych powiatach Dolnego Śląska w latach 1945–1949, wyd. Ossolineum, Wrocław 1982. Wołów. Zarys monografii miasta, wyd. Silesia, praca pod red. Elżbiety Kościk, Wrocław-Wołów 2002. Namysłów. Z dziejów miasta i okolic, wyd. Namislavia, Namysłów 2006, Współautorzy Jan Kęsik i Mateusz Goliński.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Ludzie nauki związani z Jelenią Górą Kategoria:Absolwenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Jeleniej Górze Kategoria:Urodzeni w 1948