152 mm haubica HB-43 D-1 (Haubica wz. 43 kal. 152 mm, ) – radziecka haubica opracowana w 1943 przez biuro konstrukcyjne generała porucznika Fiodora F. Pietrowa.
Historia powstania Haubica została opracowana na podstawie wcześniejszej konstrukcji Pietrowa, haubicy M-10 z 1938, dzięki czemu można było przy jej budowie wykorzystać elementy produkowane już wcześniej. Jednak nowa konstrukcja była znacznie lżejsza, co zwiększyło jej manewrowość, natomiast zastosowanie elementów z poprzedniej konstrukcji umożliwiło prawie natychmiastowe rozpoczęcie produkcji seryjnej.
Użycie left|thumb|200px|Pociski do haubicy HB-43 D-1 kaliber 152,4 mm. 1. pocisk odłamkowo-burzący OF-5302. pocisk odłamkowy O-5303. pocisk przeciwbetonowy G-530. Haubica HB-43 D-1 została wprowadzona do uzbrojenia radzieckich jednostek artylerii korpuśnej i armijnej oraz do artylerii odwodu naczelnego dowództwa, gdzie zastąpiła używaną haubicoarmatę MŁ-20 wz. 1937 kal. 152 mm. Została ona użyta w działaniach bojowych już w 1944, gdzie potwierdziła swoją przydatność na polu walki.
W te haubice były wyposażone również jednostki artylerii Wojska Polskiego (1 maja 1945 w Wojsku Polskim znajdowały się 34 haubice) w którego uzbrojeniu znajdowała się przez około 45 latAndrzej Ciepliński; Ryszard Woźniak Encyklopedia współczesnej broni palnej s. 55, jak również wojska państw należących do Układu Warszawskiego. Jako ciągnik holowniczy służył samochód Star 266.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radziecka broń artyleryjska II wojny światowej Kategoria:Radzieckie haubice holowane Kategoria:Uzbrojenie artylerii ludowego Wojska Polskiego