Aviatik C.III – niemiecki samolot rozpoznawczy z okresu I wojny światowej.
Historia i opis konstrukcji thumb|left|Silnik Mercedes D.IIIa eksponowany w krakowskim muzeum Samolot Aviatik C.III był rozwinięciem poprzednich modeli firmy Automobil und Aviatik - C.I i C.II. Jego prototypem był samolot Aviatik C.Ia, oblatany w maju-czerwcu 1916Peter M. Grosz: Aviatik C.I. Berkhamsted: Albatros Productions, 1997, s. 5, seria: Windsock Datafile. no.63. . (ang.). W płatowcu poprawiono aerodynamikę, wydłużając część nosową i montując spiczasty kołpak śmigła, udoskonalono układ wydechowy i zmniejszono powierzchnię skrzydeł, co spowodowało wzrost prędkości maksymalnej o 18 km/h w stosunku do C.I. Do napędu zastosowano silnik Mercedes D.III o mocy 118 kW (160 KM) z chłodnicą w górnym płacie, zaś uzbrojenie stanowił ruchomy karabin maszynowy Parabellum 7,92 mm (w części egzemplarzy dwa sprzężone k.m. tego typu), na obrotnicy. Samolot mógł także zabierać niewielki ładunek bomb.
Użycie samolotu Samolot był używany w niemieckim lotnictwie w latach 1916/1917 do zadań rozpoznawczych i bombardujących.
Służba w lotnictwie polskim W 1919 roku w Wielkopolsce zdobyto 7 sztuk samolotów Aviatik C.III. Trzy egzemplarze były po wojnie używane w polskim lotnictwie – w Wyższej Szkole Pilotów w Ławicy, pozostałych prawdopodobnie nie użytkowano.
W Polsce znajduje się jedyny na świecie zachowany egzemplarz tego samolotu, nr 12250/17, zdobyty w 1945 r. w Czarnkowie (niestety niekompletny – brak m.in. skrzydeł i usterzenia poziomego). Po renowacji od 1993 r. jest eksponowany w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Aviatik C.3 C.3 Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym