Bolesław Górnicki (ur. 5 stycznia 1909 w Sokołówce, zm. 27 lipca 1998 w Warszawie) – polski profesor nauk medycznych w zakresie pediatrii i historii medycyny, rektor Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie (1956-1959), rektor Akademii Medycznej w Warszawie (1962-1972)
Życiorys Bolesław Górnicki urodził się w rodzinie lekarza EugeniuszaProf. Bolesław Górnicki (1908-1998). Nestor polskiej pediatrii na stronie rp.pl (dostęp 2024-12-07). i Wandy GórnickichTrylogia 60-lecia Pomorskiej Akademii Medycznej. Oni tworzyli Uczelnię. Poczet profesury i kierowników akademickich pod red. Ireneusza Kojdera”. Tom 1 (A-L) Wyd. PAM Szczecin 2008, s. 170–171. ISBN 978-83-61517-01-6.. Do 1918 mieszkał w Lipnie, w którym ukończył gimnazjum, a następnie wyjechał do Warszawy, gdzie studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując dyplom lekarza w 1932. Karierę zawodową rozpoczynał od pracy lekarza domowego i asystenta w Klinice Pediatrycznej macierzystej uczelni. Od 1937 pełnił także funkcję redaktora czasopisma „Młoda Matka.” W 1939 po obronie dysertacji Zagadnienia pediatryczne w dziełach Jędrzeja Śniadeckiego otrzymał stopień doktora nauk medycznych.
Podczas II wojny światowej pracował jako lekarz w Ubezpieczalni Społecznej w Warszawie, a od 1942 był ordynatorem Oddziału Dziecięcego Szpitala Ubezpieczalni Społecznej. Brał udział w tajnym nauczaniu i opracował polską bibliografię pediatryczną do 1930. W czasie Powstania Warszawskiego przebywał w Zalesiu pod Warszawą.
W 1947 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego habilitował się z historii medycyny na podstawie monografii Zarys piśmiennictwa pediatrycznego do roku 1600, a w 1950 uzyskał stopień doktora habilitowanego z pediatrii.
W 1951 wyjechał do Szczecina, gdzie jako profesor Pomorskiej Akademii Medycznej im. gen. Karola Świerczewskiego w Szczecinie stał na czele Katedry i Kliniki Pediatrycznej, w 1953 uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego. W latach 1953–1956 był prorektorem, a w latach 1956–1959 pełnił funkcję rektora Pomorskiej Akademii Medycznej.
W 1960 powrócił do Warszawy, gdzie otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Od 1962 przez dziesięć lat był rektorem Akademii Medycznej w Warszawie, a następnie od 1973 do 1979 dyrektorem Instytutu Pediatrii tamże. Równocześnie w latach 1960–1969 zajmował stanowisko dyrektora warszawskiego Instytutu Matki i Dziecka. W latach 1970–1979 był prezesem Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego i Towarzystwa Planowania Rodziny. W 1982 Bolesław Górnicki został wybrany na członka rzeczywistego Wydziału V Nauk Lekarskich Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, od 1986 pełnił funkcję wiceprezesa, a w latach 1992–1994 prezesaEncyklopedia Szczecina. Suplement do wydania jubileuszowego z 2015 roku. Szczecińskie Towarzystwo Kultury, 2019, s. 104. ISBN 978-83-942725-8-6..
Opublikował ponad 250 prac naukowychKto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Edycja 3. Wyd. Interpress Warszawa 1993, s. 193. ISBN 83-223-2644-0. z zakresu pediatrii, nefrologii, historii medycyny.
Bolesław Górnicki zmarł w Warszawie i zgodnie jego wolą został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu katolickim w PłockuJakub Chojnacki. Profesor – rektor Górnicki nie żyje. „Notatki Płockie” 1998, 43, 3, 176, s. 50 (dostęp 2024-12-07)..
Wybrane publikacjeKto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Wydawnictwo Interpress Warszawa 1984, s. 252–253. ISBN 83-223-2073-6. Pediatria kliniczna. PZWL Warszawa 1955 (red.) Diagnostyka i terapia małego dziecka. PZWL Warszawa 1967 Żywienie dzieci zdrowych i chorych. PZWL Warszawa 1971 Vademecum pediatrii. PZWL Warszawa 1972 Endokrynologia kliniczna wieku rozwojowego. PZWL Warszawa 1974 (wsp. Tadeusz Pawlikowski) Pediatria. PZWL Warszawa 1985 (wsp. Barbara Dębiec)
Członkostwo Polskie Towarzystwo Pediatryczne Polskie Towarzystwo Endokrynologiczne Polskie Towarzystwo Fizjologiczne Polskie Towarzystwo Historii Medycyny New York Academy of Science Societe Internationale de Pediatrie Societe Internationale d’Historie de la Medicine Unia Międzynarodowych Towarzystw Pediatrycznych (UNEP-SA) – członek założyciel Towarzystwo Naukowe Płockie
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (1954) za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej w dziedzinie medycyny). Order Sztandaru Pracy I klasy Medal Komisji Edukacji Narodowej Zasłużony Nauczyciel PRL Zasłużony Lekarz PRL
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Płockiego Kategoria:Prezesi Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Ludzie związani z Lipnem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Starym Cmentarzu w Płocku Kategoria:Polscy pediatrzy Kategoria:Rektorzy Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie Kategoria:Rektorzy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 1998