Wyżnia Magura Rycerowa (, , , 1995 m) – jeden ze szczytów Liptowskich Kop w słowackich Tatrach. Znajduje się w bocznym ich grzbiecie zwanym Magurą Rycerową, pomiędzy Wielką Kopą Koprową, oddzielony od niej przełęczą Wyżni Rycerowy Zawracik (1945 m), a Pośrednią Magurą Rycerową (1933 m).
Wyżnia Magura Rycerowa jest szczytem zwornikowym, na jej wierzchołku grań rozgałęzia się na dwa grzbiety; jeden biegnie w zachodnim kierunku przez Pośrednią Magurę Rycerową do Niżniej Magury Rycerowej, drugi w północnym do Rycerowej Kopy. Od Rycerowej Kopy szczyt oddzielony jest przełęczą Niżni Rycerowy Zawracik.
Nazwa magura jest pochodzenia wołoskiego i w języku wołoskim oznaczało wzgórze, pagórek, kopiec.
W przeszłości Magura Rycerowa była wypasana. Od 1949 r. rejon ten stanowi obszar ochrony ścisłej TANAP-u i jest niedostępny turystycznie. Stoki Wyżniej Magury są bezleśne, w większości trawiaste lub porastające kosówką. Jest widoczna z czerwonego szlaku turystycznego biegnącego granią główną Tatr od Czerwonych Wierchów na Kasprowy Wierch.
mały|lewo|240px|Widok z Małołączniaka
Przypisy Władysław Cywiński. Szpiglasowy Wierch. Przewodnik szczegółowy, tom 11. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2005, . Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, .
Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, . Witold Henryk Paryski. Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IV. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951.
Kategoria:Szczyty Tatr Wysokich Kategoria:Szczyty słowackich Tatr