Stwolska Przełęcz (słow. Lúčne sedlo, Štôlske sedlo, niem. Lukasattel, węg. Luka-hágó, Rét-nyereg) – rozłożysta przełęcz położona na wysokości 2180 m n.p.m. w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się w bocznej grani odchodzącej na zachód od wierzchołka Kończystej. Oddziela ten szczyt od masywu Tępej.
Stwolska Przełęcz jest łatwo dostępna od strony Doliny Stwolskiej, w kierunku której opada łagodnym stokiem. Z Doliny Złomisk jest nieco trudniej dostępna, ponieważ opada w jej stronę stromym rumowiskiem. Nazwa Stwolskiej Przełęczy pochodzi od Doliny Stwolskiej, natomiast nazwa doliny wywodzi się od spiskiej wsi Stwoła. Dawniejsze pomiary określały wysokość przełęczy na 2195 lub 2168 m.
Historia Pierwsze wejścia turystyczne: Alexander Münnich wraz z towarzyszami, 1874 r. – letnie (prawdopodobne są wcześniejsze wejścia Jána Pastrnáka i Jána Rumana Driečnego młodszego), Ernst Dubke, Johann Breuer i Johann Franz (senior), 14 lutego 1906 r. – zimowe.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Przełęcze Tatr Wysokich Kategoria:Przełęcze słowackich Tatr