Feliks Netz (ps. i krypt.: (ef), Efen, EFEN, F.N. (fen), Fen, FEN (FEN), (FN)Grażyna Wilk: Feliks Netz. Materiały do bibliografii. [w:] Nie byłem sam: na siedemdziesięciolecie urodzin Feliksa Netza. red. M.Kisiel, T. Sierny [aut. Witold Turant et al.]. „Śląsk” Wydawnictwo Naukowe, Katowice 2009, s. 285–292. Uzupełnione 21 kwietnia 2016. (ur. 26 grudnia 1939 w Kretkach Dużych, zm. 12 kwietnia 2015 w Katowicach) – polski poeta, prozaik, dramaturg radiowy, tłumacz, krytyk literacki i filmowy, publicysta.

Życiorys Urodził się 26 grudnia 1939 r. w Kretkach k. Brodnicy (obecnie województwo kujawsko-pomorskie), w robotniczej rodzinie Emila i Heleny z domu KamińskiejBiogram Feliksa Netza na nplp.pl. W 1946 wyjechał do Lubania (dolnośląskie), gdzie mieszkał z rodzicami do marca 1955. Od 1953 uczył się w Liceum Ogólnokształcącym; redagował w tym czasie szkolną gazetkę literacką „Plejada”. W 1955 zamieszkał w Katowicach, gdzie kontynuował naukę w Liceum Ogólnokształcącym TPD nr 2 im. Wilhelma Piecka. Po zdaniu w 1958 matury przez rok pracował w kopalni „Katowice”, po czym podjął studia polonistyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Katowicach zakończone absolutorium. Dwa lata później uzyskał magisterium w nowo powstałym Uniwersytecie Śląskim (dyplom numer 22). Był już wówczas od trzech lat etatowym pracownikiem Redakcji Audycji Literackich w Polskim Radiu w Katowicach. W roku 1968 przyjęty do Związku Literatów Polskich, został członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, a także Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Z tych wszystkich organizacji wystąpił na początku stanu wojennego. Potem należał jedynie do Górnośląskiego Towarzystwa Literackiego (od 1993).

Był członkiem Śląskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich w 2010.

Zmarł w Katowicach, pochowany 16 kwietnia 2015 r. na cmentarzu przy ul. Francuskiej. Uroczystościom pogrzebowym przewodniczył abp Damian Zimoń.

Działalność twórcza Debiutował w „Faktach i myślach“ w 1961 roku. Od roku 1971 do końca 1981 związany z katowickim tygodnikiem „Panorama”, gdzie pełnił funkcję kierownika działu kulturalnego, a w ostatnim – „solidarnościowym” – roku 1981 redaktora naczelnego. Współpracował z Kazimierzem Kutzem w Zespole Filmowym „Silesia” od momentu jego powołania (1972) do połowy lat 70. jako kierownik literacki.

Utwory Poezja, proza, esej Związek zgody (Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1968) – debiut prozatorski. Sto dni odpustu (Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1968). Z wilczych dołów (Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1973). Skok pod poprzeczką (Wydawnictwo Śląsk, Katowice 1977). Biała gorączka (Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1980). Wir (Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1985). Urodzony w Święto Zmarłych (Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1995). Wielki zamęt. Felietony radiowe z lat 1990–1995 (Agencja Wydawnicza Radia Katowice, Katowice 1995). Róg Ligonia i Królowej Jadwigi. (Radio Katowice 1927–1997) (Agencja Wydawnicza Radia Katowice, Katowice 1997). Dysharmonia caelestis (Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 2004). Cierpienia młodego Ż. (Biblioteka Śląska, Katowice 2000). Poza kadrem. Teksty o filmach (Wydawnictwo Mamiko, Nowa Ruda 2006). Ćwiczenia z wygnania (Instytut Mikołowski, Mikołów 2008). Trzy dni nieśmiertelności (Instytut Mikołowski, Mikołów 2009). Krzyk sowy (Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Sopot 2014).

Słuchowiska radiowe Mały traktat dla dorosłych Słuchowisko napisane w 1966. Złota reneta Słuchowisko napisane w 1970 r. Michał Słuchowisko napisane w 1971. Mistrz świata „Teatr Polskiego Radia” 1973 nr 2, s. 49–68. Słuchowisko napisane w 1972. Powtórka z życiorysu Słuchowisko napisane w 1973 r. Karta powołania Słuchowisko napisane w 1975 r. Biała gorączka „Teatr Polskiego Radia” 1977 nr 1, s. 54–66. Słuchowisko napisane w 1976. Carobójcy Słuchowisko napisane w 1990. Urodzony w Święto Zmarłych Słuchowisko napisane w 2007. Łowca komarów Słuchowisko napisane w 1995. Pokój z widokiem na wojnę polsko-jaruzelską Słuchowisko napisane w 2007. Zegarek Słuchowisko napisane w 2008.

Przekłady Tibor Déry: Anatema, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1982. Powieść. Przekład z języka węgierskiego. Endre Illés: Taniec motyla i inne eseje. Wybór E. Bojtár. Wydawnictwo Literackie, Kraków 1986.Eseje.Przekład z języka węgierskiego. Gyorgy Moldova: Ciemny anioł. Wydawnictwo Literackie, Kraków 1987. Powieść. Przekład z języka węgierskiego. Tim Sebastian, Cień szpiega. Almapres-Czeladź, Czeladź 1990. Powieść. Przekład z języka angielskiego. Współautorstwo przekładu: Barbara Flisiuk, Barbara Korzon. István Kovács: Księżyc twojej nieobecności. Wybór i posłowie Bohdan Zadura. Wydawnictwo Literackie, Kraków 1991. Wiersze. Przekład z języka węgierskiego. Tłumacze różni. John Jakes: Miłość i wojna, T. 2. Krajowa Agencja Wydawnicza, Katowice 1992. Powieść. Przekład z języka angielskiego. Josif Brodski: Dwadzieścia sonetów do Marii Stuart. Posłowie Piotr Fast. Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1993. Wiersze. Przekład z języka rosyjskiego. Aleksander Puszkin: Eugeniusz Oniegin. Romans wierszem. Śląski Fundusz Literacki, Katowice 1993. Poemat. Przekład z języka rosyjskiego. Kurt Drawert: Wzór wewnętrzny. Wiersze. / Innenmuster. Gedichte. Wybór i posłowie G. Kurpanik-Malinowska. Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1994. Wiersze. Przekład z języka niemieckiego. Gordon MacDonald: Najlepsze miejsce pod słońcem, czyli o właściwym czasie i miejscu do budowania charakteru dziecka. Vocatio, Warszawa 1994. Przekład z języka angielskiego. Robert Schneider: Brat snu. Videograf II, Katowice 1996. Powieść. Przekład z języka niemieckiego. Współautorstwo przekładu: Gizela Kurpanik-Malinowska. Alexander Walker: Audrey Hepburn. Videograf II, Katowice 1996. Esej. Przekład z języka angielskiego. Béla Balazs: Zamek księcia Sinobrodego. Libretto opery Béli Bartóka. Przekład z języka węgierskiego. Premiera: Warszawa, Teatr Wielki-Opera Narodowa, 16 kwietnia 1999. Sándor Márai: Żar. „Czytelnik”, Warszawa 2000. Powieść. Przekład z języka węgierskiego. Wznowienia: tamże 2006, 2008, 2009,2015. Sándor Márai: Komora celna. „Dialog” 2002 nr 7, s. 73–87. Dramat. Przekład z języka węgierskiego. Premiera: Szczecin, Teatr Krypta, 16 kwietnia 2005. Adaptacja i reżyseria: A. Buszko, P. Ratajczak. György Gömöri: Dylemat królika doświadczalnego. Wybór wierszy. Wybrał… Biblioteka Śląska, Katowice 2003. Wiersze. Przekład z języka węgierskiego. Sándor Márai: Księga ziół. „Czytelnik”, Warszawa 2003. Proza. Przekład z języka węgierskiego. Wznowienia: tamże 2006, 2008, 2009. Sándor Márai: Występ gościnny w Bolzano. „Czytelnik”, Warszawa 2005. Powieść. Przekład z języka węgierskiego. Sándor Márai: Krew świętego Januarego. „Czytelnik”, Warszawa 2006. Powieść. Przekład z języka węgierskiego. Wznowienia: tamże 2007. Sándor Márai: Pierwsza miłość. „Czytelnik”, Warszawa 2007. Powieść. Przekład z języka węgierskiego. Sándor Márai: Dziedzictwo Estery. „Czytelnik”, Warszawa 2008. Powieść. Przekład z języka węgierskiego. Sándor Márai: Wyspa. „Czytelnik” Warszawa 2009. Powieść. Przekład z języka węgierskiego. Sándor Márai: Niebo i Ziemia. „Czytelnik” Warszawa 2011. Sándor Márai: Cztery pory roku. „Czytelnik” Warszawa 2015. Mikołaj Gogol: Wybrane fragmenty korespondencji z przyjaciółmi. Wydawnictwo Sic! Warszawa 2015 s. 306 Wstęp przekład i przypisy Feliks Netz.

Odznaczenia

Złoty Krzyż Zasługi (1994) Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005)

Nagrody i wyróżnienia

Nagroda „Peleryny” przyznana podczas Gdańskich Spotkań Jesiennych przez Radę Naczelną ZSP za tom Związek zgody (1968) II nagroda w konkursie Rozgłośni Polskiego Radia w Katowicach na słuchowisko o tematyce współczesnej Ballada o familoku (1977) II nagroda w konkursie Ministerstwa Górnictwa i Oddziału Katowickiego Związku Literatów Polskich za powieść Biała gorączka (1978) Nagroda Grupy Literackiej „ECCE”, działającej przy Uniwersytecie Śląskim za tom wierszy Wir (1985) Nagroda „Pegaza” przyznana przez Klub Studentów Wybrzeża „Żak” w Gdańsku za twórczość przekładową - przekład poematu Aleksandra Puszkina Eugeniusz Oniegin, a także za przekłady poezji węgierskiej (1987) Nagroda Prezydenta Katowic (1993) Nagroda w konkursie zamkniętym zorganizowanym przez Rozgłośnię Polskiego Radia i Towarzystwo Zachęty Kultury w Katowicach, Teatr Polskiego Radia, Ministerstwo Kultury i Sztuki za słuchowisko Harmonia (1993) tytuł Honorowego Obywatela Lubania (1997) nominacja do Nagrody Literackiej Nike za Dysharmonia caelestis (2005) Nagroda Artystyczna Marszałka Województwa Śląskiego (2012) Nagroda Poetycka im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego „Honorowy Orfeusz” za tom Krzyk sowy (pośmiertnie, 2015)

Źródło:.

Upamiętnienie 16 października 2018 r. plac k. Ratusza Miejskiego w Lubaniu otrzymał imię Feliksa Netza na podstawie uchwały Rada Miasta Lubań z dnia 26 czerwca 2018 r. Na uroczystości odsłonięcia tabliczki z nazwą placu oraz tablicy pamiątkowej była obecna wdowa po pisarzu, Beata Netz.

Przypisy

Bibliografia

Mirosław Krajewski, Nowy słownik biograficzny Ziemi Dobrzyńskiej, t. 2, Rypin 2914, s. 88.

Linki zewnętrzne Biogram Feliksa Netza na nplp.pl na instytutmikolowski.pl

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Śląskiego Kategoria:Autorzy słuchowisk Polskiego Radia Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Honorowi obywatele polskich miejscowości Kategoria:Ludzie związani z Lubaniem Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pisarze związani z Katowicami Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Polscy tłumacze literatury angielskojęzycznej Kategoria:Polscy tłumacze literatury rosyjskojęzycznej Kategoria:Polscy tłumacze literatury węgierskiej Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Zmarli w 2015