thumb|240px|Grób Adama Rydla na cmentarzu Rakowickim Adam Rydel (ur. 1 czerwca 1872 w Krakowie, zm. 31 maja 1914 tamże) – polski lekarz neurolog i psychiatra.

Życiorys Syn Lucjana Rydla (1833–1895), rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego, i Heleny z Kremerów, brat poety i pisarza Lucjana Rydla (1870–1918) i Anny Rydlówny (1884–1969).

Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1893–1899. W trakcie studiów zajmował się neuroanatomią pod kierunkiem Kazimierza Kostaneckiego i Adama Bochenka. Po otrzymaniu tytułu doktora uzupełniał studia we Frankfurcie nad Menem u Carla Weigerta i Ludwiga Edingera. Uczył się też neurologii klinicznej u Friedricha Jolly'ego, Emanuela Mendla i Hermanna Oppenheima w Berlinie, potem w Paryżu u Pierre′a Mariego i Jules′a Déjerine'a. W latach 1905–1908 był asystentem Jana Piltza w Klinice Neurologiczno-Psychiatrycznej w Krakowie. Później pracował jako lekarz w Szpitalu św. Łazarza. Był wiceprezesem Krakowskiego Towarzystwa Lekarskiego.

Wspólnie z Friedrichem Seifferem zajmowali się czuciem wibracyjnym. Wprowadzili do neurologii specjalne widełki stroikowe (kamerton), tzw. widełki Rydla-SeifferaEmil Joseph Lehmacher, Michael Berger: Die Geschichte der Rydel-Seifferschen Stimmgabel. Kirchheim, Mainz 1992, (Diss. Universität Düsseldorf, 1992).

Adam Rydel nie założył rodziny, zmarł w rodzinnym mieście w wieku 42 latStanisław Marian Brzozowski: „Rydel Adam” W: Polski Słownik Biograficzny Tom 33 ss. 412-413. Pochowany jest na cmentarzu Rakowickim w rodzinnym grobowcu.

Miał zainteresowania artystyczne. Przyjaźnił się z Kazimierzem Przerwą-Tetmajerem. Sportretował go Józef Mehoffer.

Prace

Mesure des troubles de la sensibilité au diapason. Revue Neurologique 11, s. 1201 (1903) Seiffer, Rydel. Ueber Knochensensibilität. Centralblatt für Nervenheilkunde und Psychiatrie 14, ss. 332-334 (1903) Sur l'anatomie pathologique d'une forme d'hérédo-ataxie cérébelleuse. Nouvelle iconographie de la Salpêtrière 17, ss. 289-303 (1904) Guinon, Rydel. Amyotrophie progressive généralisée type Charcot-Marie. Archives de Médecine des Enfants 12, ss. 599-611 (1909)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy neurolodzy Kategoria:Polscy psychiatrzy Kategoria:Zmarli w 1914 Kategoria:Urodzeni w 1872