Francesco Cilea (ur. 23 lipca 1866 w Palmi, zm. 20 listopada 1950 w Varazze) - kompozytor włoski. Studiował w Neapolu, gdzie potem został profesorem gry na fortepianie. Uczył również teorii muzyki we Florencji by w końcu zostać dyrektorem konserwatoriów muzycznych w Neapolu i Palermo. Neapol to także miejsce pierwszego sukcesu Cilei, jaki odniosła opera "Gina", będąca równocześnie pracą dyplomową kompozytora. Cilea w swoich dziełach nawiązywał zarówno do współczesnego mu weryzmu, jak i wcześniejszych tradycji, choćby belcanta. Jego styl bywa określany jako quasi-weryzm. Najbardziej znana opera F. Cilei to "Adriana Lecouvreur", na scenach bywa również obecna "Arlezjanka".
Wybrane utwory Opery "Gina" (1889, Neapol) "Tilda" (1892, Florencja) "Arlezjanka" (L'Arlesiana, 1897, Mediolan) "Adriana Lecouvreur" (1902, Mediolan) "Gloria" (1907, Mediolan) "Szalone małżeństwo" (Il matrimonio selvaggio, 1909, Mediolan)
Muzyka kameralna Foglio d'album op. 41 Suita na skrzypce i fortepian Gocce di ruggiada Romanza A-dur Melodia F-dur Poemat symfoniczny ku czci G. Verdiego
Bibliografia Kolekcja "La Scala", nr 27 "Adriana Lecouvreur", Polskie Media Amer.com S.A., Oxford Educational Sp z o.o., 2007 "Kronika Opery" (str. 262, 280), KRONIKA 1993
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoscy kompozytorzy operowi Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1950