7 dywizjon artylerii konnej () – oddział artylerii konnej cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia dywizjonu W 1889 roku w Timișoarze (węg. Temesvár), w składzie 7. Węgierskiego Pułku Artylerii Korpuśnej został zorganizowany 7. Dywizjon Artylerii Konnej. W 1892 roku dywizjon został przeniesiony do położonej na południe od Zagrzebia miejscowości Kis-Szent-Miklós (później nazywanej „Kisszentmiklós”).

Z dniem 6 kwietnia 1908 roku weszła w życie nowa organizacja artylerii, w ramach której dywizjon został wyłączony ze składu 7. Pułku Artylerii Korpuśnej i przekształcony w samodzielny oddział pod nazwą 7. Dywizjon Artylerii Konnej. Dywizjon wchodził w skład 7 Brygady Artylerii Polowej, natomiast pod względem taktycznym został podporządkowany komendantowi 7 Brygady Kawalerii.

Od 1909 roku dywizjon pod względem taktycznym był podporządkowany komendantowi nowo utworzonej Dywizji Kawalerii Temeszwar, która w 1912 roku została przemianowana na 1 Dywizję Kawalerii.

Do 1914 roku dywizjon stacjonował w Kisszentmiklós na terytorium 7 Korpusu, który był jego okręgiem uzupełnień.

W 1916 roku oddział został przemianowany na Dywizjon Artylerii Konnej Nr 1. Równocześnie dotychczasowy Dywizjon Artylerii Konnej Nr 1 należący do 7 Dywizji Kawalerii został przemianowany na Dywizjon Artylerii Konnej Nr 7. W 1918 roku jednostka nosiła nazwę „Pułk Artylerii Polowej Nr 1 K” ().

Skład Dowództwo 3 x bateria po 4 armaty 8 cm FK M.5. Skład narodowościowy w lipcu 1914: Węgrzy 40%, Niemcy 30%, Rumuni 20%, inni 10%.

Żołnierze dywizjonu Dowódcy dywizjonu mjr Alexander von Krobatin (1889 – 1890 → komendant Szkoły Kadetów Artylerii w Wiedniu) mjr Alexander von Scholley (1890 – 1891 → dowódca 2. Dywizjonu Artylerii Konnej w Wiedniu) ppłk / płk Ferdinand Kanyaurek (1891 – 1893 → stan spoczynku) mjr / ppłk Joseph von Stipsicz (1893 – 1896 → dowódca 19. Pułku Artylerii Dywizyjnej) mjr / ppłk Aleksander Milenković (1896 – 1899 → dowódca 32. Pułku Artylerii Dywizyjnej) mjr / ppłk Desiderius Moys von Ludrova (1899 – 1906 → dowódca 16. Pułku Artylerii Dywizyjnej) mjr Hugo Grűner (1906 – 1908 → 7 Pułk Haubic Polowych) kpt. / mjr Vinzenz Latka (1908 – 1912 → oficer sztaby 3 Pułku Armat Polowych) mjr Emil Bugarin von Sokolplanina (1912 – 1914)

Oficerowie por. Alfred von Hubicki

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dywizjony artylerii konnej Austro-Węgier Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Timișoarze Kategoria:Austro-węgierskie jednostki artylerii utworzone w 1908 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki artylerii rozwiązane w 1916