Dušan Simović (cyr. Душан Симовић, ur. 11 września 1882 w Kragujevacu, zm. 26 sierpnia 1962 w Belgradzie) – jugosłowiański wojskowy, polityk, dziennikarz i mąż stanu narodowości serbskiej, generał armii, dowódca sił powietrznych (1936–1938), szef Sztabu Generalnego (1938–1940), po dołączeniu Jugosławii do Osi dokonał puczu i mianował się premierem decydując się na sojusz z aliantami, co sprowokowało inwazję na kraj. Po klęsce obrony stanął na czele rządu na uchodźctwie w Londynie. Uczestnik I i II wojny bałkańskiej oraz I i II wojny światowej.
Życiorys Był uczestnikiem wojen bałkańskich oraz I wojny światowej. Od 1936 do 1938 stał na czele jugosłowiańskich sił powietrznych, a następnie objął obowiązki szefa Sztabu Generalnego (1938-1940). Był zwolennikiem zawarcia ze Związkiem Radzieckim paktu o przyjaźni i pomocy. 27 marca 1941, dwa dni po przystąpieniu Jugosławii do Paktu Trzech, dokonał wojskowego zamachu stanu, zważywszy że już obietnicę przyłączenia Jugosławii do wspomnianego paktu uznano za skandal. Obalił prohitlerowski reżim Cvetkovicia i objął stanowisko premiera, co spowodowało, że reżim III Rzeszy zadecydował o zbrojnym ataku i podboju JugosławiiS. Żerko, Biograficzny leksykon II wojny światowej, Poznań 2013, s. 369.. Po kapitulacji armii jugosłowiańskiej, 17 kwietnia 1941 udał się na emigrację do Londynu.
Na uchodźstwie był premierem do 1942. W 1945 wrócił do Jugosławii, gdzie prowadził działalność publicystyczną.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Premierzy Jugosławii Kategoria:Serbscy politycy Kategoria:Jugosłowiańscy generałowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Kragujevacu Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Królestwo Serbii) Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1962