thumb|Kościół św. Barbary w Stoszowicach Stoszowice (niem. PeterwitzRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanychz dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)., wcześniej Polnisch PeterwitzPolnisch Peterwitz w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich Tom VIII, s. 599.) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, siedziba gminy Stoszowice.
Podział administracyjny + Integralne części wsi Stwoszowice SIMC Nazwa Rodzaj0855523 Stoszowice-Kolonia kolonia W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Demografia Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyły 969 mieszkańców. Są trzecią co do wielkości miejscowością gminy Stoszowice.
Krótki opis W 2004 wieś przyciągnęła uwagę mediów ogólnopolskich z uwagi na plany władz gminy niekonwencjonalnego rozwiązania problemów oświaty gminnej poprzez przekazanie prowadzenia szkół fundacji. W gminie funkcjonuje również Klub Jeździecki Leszczynówka, zajmującym się konnymi skokami przez przeszkody.
Nazwa W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod niemiecką nazwą Polnisch Peterwitz.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: Kościół św. Barbary w Stoszowicach, parafialny początkowo gotycki z XIV-XV w., przebudowany w XVIII w. (1763-1768) w stylu barokowymJanusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk – przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977 s. 128. zespół zamkowy, z drugiej połowy XVI w., XVII-XIX w.: Zamek w StoszowicachŁuczyński Romuald M. Zamki, dwory i pałace w Sudetach, Legnica, 2008, s. 372–375. – zbudowany na planie czworoboku trzyskrzydłowy obiekt z dziedzińcem wewnętrznym i bramą wjazdową od zachodu. Na elewacjach zachowały się herby właścicieli pałacu, m.in. von StrachwitzówStoszowice – p[rawie jak z bajki.. mur obronny park folwark stajnia z wozownią, z końca XVIII w., w drugiej połowie XIX w. budynek inwentarski, z końca XVIII w., w drugiej połowie XIX w. budynek inwentarski, z końca XIX w. obora, z końca XIX w. stodoła z chlewem, z końca XIX w.
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (). GUS. Rejestr TERYT.
Bibliografia