Niemiecka szkoła geograficzna – najstarsza narodowa geograficzna szkoła naukowa. Została stworzona przez K. Rittera. Początkowo zasłynęła z geografii ogólnej, zarówno fizycznej, jak i społeczno-ekonomicznej, później rozwinęła się geografia regionalna Niemiec oraz innych krajów i kontynentów, co stało się specjalnością geografii niemieckiej. Rozwinęła się także nauka o krajobrazie geograficznym i kartografia; znaczny jest udział geografów niemieckich w badaniach polarnych. Wpływ Niemieckiej Szkoły Geograficznej zaznaczył się wyraźnie w polskiej geografii przed I wojną światową, z racji studiów odbywanych przez wielu polskich geografów na Uniwersytecie Wiedeńskim.
Najważniejsi przedstawiciele Niemieckiej Szkoły Geograficznej: O. Peschel, F. Ritchofen, A. Penck, W. Penck, F. Machatschak, C. Troll, J. Sölsch (geomorfolodzy), J. Hanh, F. Köppen A. Defnat (klimatolodzy), C. Achott (oceanograf), K. Rühl, O. Maull, K. Sapper (geografowie przemysłu).
Zobacz też szkoły geograficzne amerykańska szkoła geograficzna brytyjska szkoła geograficzna francuska szkoła geograficzna rosyjska szkoła geograficzna
Kategoria:Szkoły geograficzne