thumb|240px|Fragment Pasma Pewelskiego thumb|240px|Widok na Pasmo Pewelskie z Kalikowego Gronia thumb|240px|Wajdów Groń i Małysiaków Groń
Pasmo Pewelskie – pasmo szczytów górskich i wzgórz ciągnące się od Jeziora Żywieckiego w Żywcu i doliny Koszarawy w Pewli Małej w północno-wschodnim kierunku do doliny Kocońki. W regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego zaliczane jest do Beskidu Makowskiego, w nowszej regionalizacji z 2018 roku do Pasm Pewelsko-Krzeszowskich.
Nazwa Dawna nazwa pasma to Czeretniki i pochodzi od szczytu Czeretnik. Wymienia ją Andrzej Komoniecki w „Chronografii albo Dziejopisie Żywieckim”: Ceretnik rzeka wypada od góry Ceretnikiem nazwanej i łączy się z Kocońką u ślemieńskiego Kościoła. Począwszy od 1855 r. na austriackich mapach pojawiła się błędna nazwa szczytu Baków (jest to przekręcona nazwa znajdującego się na południowych stokach tego szczytu przysiółka o nazwie Bąków). Całe pasmo góry Czeretnik Komoniecki nazywał „Wierzchowiną Ceretniki”. Nazwę Pasmo Pewelskie wprowadził Kazimierz Sosnowski dla określenia pasma górskiego między Jeleśnią i Kotliną Żywiecką i nazwa ta upowszechniła się na mapach i w przewodnikach turystycznych. Zdaniem Aleksego Siemionowa pasmo powinno mieć nazwę Czeretniki.
Opis pasma Pasmo Pewelskie ma długość około 15 km. Południowo-wschodnie zbocza pasma opadają do doliny Pewlicy i Lachówki, północno-zachodnie do Kotliny Żywieckiej i doliny Łękawki. Doliny tych rzek i potoków całkowicie oddzielają Pasmo Pewelskie od sąsiednich pasm górskich, jedynie przez Przełęcz Hucisko łączy się ono z Pasmem Laskowskim/>.
Lasy w stosunkowo niskim i mającym dość łagodnie nachylone stoki Paśmie Pewelskiem zostały w wyniku wielowiekowej działalności ludzkiej w większości wycięte i zamienione na pola uprawne. Zabudowania gospodarstw dochodzą aż na sam grzbiet pasma. Dzięki temu, że na grzbiecie są pola uprawne, ze szlaku turystycznego wiodącego tym grzbietem rozciągają się szerokie widoki<. Obecnie wiele dawnych pól ornych zamienionych zostało na łąki i pastwiska, części z nich już w ogóle nie uprawia się i stopniowo zarastają one lasem.
Szczyty W kolejności od zachodu na wschód w głównym grzbiecie Pasma Pewelskiego znajdują się następujące szczyty (nazwy według państwowego rejestru nazw geograficznych, w nawiasie według mapy Compassu, wysokości według topograficznej mapy Geoportalu): Janikowa Grapa (737 m), Beskid, 726 m Madeje (Madejów Groń), 706 m Garlejów Groń, 730 m Gracówka (733 m) Zawaliska (Zwaliska), 756 m Bigosy (Bigoska), 742 m Bąków (Czeretnik) (765 m), Ubocz (758 m) Baków Groń (Gachowizna), (759 m) Kościanka (Kocońka) (700 m), Małysiaków Groń (680 m), Groń (687 m), Wajdów Groń (677 m), Palenica (624 m). Po północno-zachodniej stronie tego ciągu głównych wzniesień Pasma Pewelskiego znajdują się dwa równoległe ciągi wzniesień z kulminacjami: Biedaszkowski Groń (623 m), Łyska (614 m), Barutka (616 m), Ostry Groń (638 m), Groń i Jasna Górka (503 m). Swoimi północno-zachodnimi stokami opada on do Kotliny Żywieckiej, zaś od głównego ciągu wzniesień Pasma Pewelskiego oddzielony jest doliną potoku Pewlica (zachodnia).
Szlaki turystyczne żółty: Jeleśnia (Mutne) – Janikowa Grapa – Garlejów Groń – Zwaliska – Baków – Ubocz – Gachowizna. Czas przejścia: 2:30 h, ↓ 2.10 h niebieski: Ślemień – Gachowizna – Przełęcz Hucisko. Czas przejścia: 1.20 h, ↓ 1:20 h
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona internetowa i przewodnik po Paśmie Pewelskim
Kategoria:Pasma Pewelsko-Krzeszowskie Kategoria:Topografia Beskidu Makowskiego