Georg Stumme (ur. 29 lipca 1886 w Halberstadt, zm. 24 października 1942 pod El Alamein) – niemiecki oficer Wehrmachtu w stopniu generała.
Życiorys Wziął udział w II wojnie światowej. Podczas agresji III Rzeszy na Polskę we wrześniu 1939 dowodził 2 Dywizją Lekką w składzie XV Korpusu Zmotoryzowanego gen. Hermanna Hotha. Na jej czele wyparł Krakowską Brygadę Kawalerii gen. Zygmunta Piaseckiego z Koszęcina 1 września i z Woźnik 2 września, skłaniając 7 Dywizję Piechoty gen. bryg. Janusza Gąsiorowskiego do odwrotu z silnie ufortyfikowanej Częstochowy. 3 września okrążył od południa i rozbił wycofującą się 7 DP pod Złotym Potokiem i Janowem, przerywając łączność pomiędzy Armiami „Kraków” i „Łódź”.
5 września zajął Kielce, toczył walki z Grupą „Kielce” płk. Kazimierza Glabisza, a następnie 7 września częściowo rozbił 36 Dywizję Piechoty płk. Bolesława Ostrowskiego w rejonie Skarżyska-Kamiennej.
Był jednym z dowódców drugiej bitwy pod El Alamein. Zmarł na zawał mięśnia sercowego podczas brytyjskiego ostrzału artyleryjskiego. Za swoją służbę został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego.
Odznaczenia Krzyż Żelazny II klasa I klasa Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (19 lipca 1940)
Przypisy
Literatura .
Linki zewnętrzne Krótka biografia (j. ang.)
Kategoria:Oficerowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Oficerowie Reichswehry Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Ludzie urodzeni w Halberstadt