mały|upright=1.2|Don Johnson i Melanie Griffith (1990) mały|upright|Don Johnson (2008) Don Johnson, właściwie Donald Wayne Johnson (ur. 15 grudnia 1949 we Flat Creek) – amerykański aktor, producent filmowy, reżyser, autor tekstów piosenek i piosenkarz.

Odtwórca roli detektywa Jamesa „Sonny’ego” Crocketta w serialu kryminalnym NBC Policjanci z Miami (Miami Vice, 1984–1989), za którą dostał Złoty Glob (1986) i był nominowany do nagrody Emmy (1985). Jego cover utworu „Heartbeat” zajął 5. miejsce na liście Hot 100 tygodnika „Billboard”.

26 lipca 1996 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 7080 Hollywood Boulevard.

Życiorys Wczesne lata Urodził się we Flat Creek w Missouri jako syn Nell (z domu Wilson), kosmetyczki, i Wayne’a Freda Johnsona, farmera. Jego rodzina była pochodzenia angielskiego, irlandzkiego, szkockiego i niemieckiego. Od piątego roku życia śpiewał w chórze kościelnym.

Miał sześć lat, gdy wraz z rodziną przeprowadził się do Wichita w stanie Kansas, gdzie jego ojciec pracował w firmie Boeing Aircraft. Swoje dzieciństwo określił mianem „skrajnie dysfunkcyjnego i pełnego przemocy”, ojciec stosował wobec dzieci kary cielesne. Według Johnsona, miał on 12 lat, kiedy stracił dziewictwo ze swoją 16-letnią opiekunką. Rodzice Johnsona rozwiedli się, gdy miał on 12 lat. Mieszkał z matką, młodszą siostrą i dwoma młodszymi braćmi do trzynastego roku życia, kiedy to trafił przed sąd dla nieletnich i został wysłany do ojca w stanie Missouri. W ostatnim roku nauki w szkole średniej wrócił do rodzinnego Wichita, gdzie pracował w niepełnym wymiarze godzin jako praktykant u rzeźnika oraz sprzedawca obuwia damskiego.

W 1967 ukończył Wichita South High School, gdzie po usunięciu ze szkolnej drużyny futbolowej, Johnson zapisał się na zajęcia teatralne, aby zdobyć punkty niezbędne do uzyskania dyplomu. Zachęcony przez nauczyciela, zagrał główną rolę Tony’ego w musicalu West Side Story. Poznał również twórczość Moliera, Tennessee Williamsa i Szekspira. Podczas ostatniego semestru wziął udział w przesłuchaniu do letniego programu teatralnego na Uniwersytecie Kansas, gdzie po przyznaniu stypendium, w latach 1966–68 studiował na kierunku teatralnym. Będąc tam, osiemnastoletni Johnson związał się ze swoją dwudziestodziewięcioletnią nauczycielką aktorstwa. Na drugim roku studiów wyjechał do San Francisco i, po pomyślnym przejściu przesłuchania, podjął studia w American Conservatory Theatre, gdzie w 1968 zadebiutował zawodowo w musicalu rockowym Your Own Thing, wzorowanym na Wieczorze Trzech Króli Williama Shakespeare’a.

Kariera Na początku swojej kariery miał wziąć udział w pięciu pilotach serii dla NBC, ale wszystkie nie doszły do realizacji. W 1969 w Coronet Theatre przy La Cienega Boulevard w Los Angeles zagrał rolę naiwnego 17–letniego więźnia Smitty’ego w kontrowersyjnej sztuce Fortuna i męskie oczy, który wyreżyserował Sal Mineo. Spektakl zawierał realistyczną scenę gwałtu w męskim więzieniu i wywołał wiele dyskusji prasowych ze względu na tabu w sztuce, jakim był homoseksualizm. Zadebiutował na ekranie w roli początkującego filmowica Stanleya Sweethearta w dramacie Czarodziejski ogród Stanleya Sweethearta (The Magic Garden of Stanley Sweetheart, 1970) wg powieści Roberta Westbrooka, syna Sheilah Graham Westbrook. Potem wystąpił w westernie Zachariah (1971) z udziałem Dicka Van Pattena oraz dramacie Teda Posta Szkoła kochania (The Harrad Experiment, 1973) u boku Jamesa Whitmore, Tippi Hedren i Bruno Kirby. Na przesłuchaniu pokonał blisko 600 osób i dostał rolę nastoletniego Vica w postapokaliptycznym filmie science-fiction Chłopiec i jego pies (A Boy and His Dog, 1975). Dla ówcześnie nieznanego aktora w Hollywood film ten okazał się być przepustką do sławy. Przyszły propozycje do telewizyjnych produkcji. Był brany pod uwagę przez Universal jako odtwórca roli Michaela Knighta w serialu Nieustraszony (Knight Rider, 1982), jednak ostatecznie przegrał casting z Davidem Hasselhoffem. Wiele lat grywał w filmach wyprodukowanych na potrzeby telewizji. Nagrał trzy albumy: Heartbeat (1986), Let It Roll (1989) i The Essential (2003). Był na okładkach „Time”, „Life”, „People”, „Bravo”, „Ekran”, „Rolling Stone”, „L’Officiel Hommes”, „Interview” i „Film”.

Był producentem wykonawczym surrealistycznego muzycznego dramatu wojennego Bicie serca (Heartbeat, 1987), gdzie zagrał twórcę filmów dokumentalnych i komedii telewizyjnej NBC Życie na odwrocie (Life on the Flipside, 1988) z Frankiem Whaleyem. W 1993 założył firmę producencką, zajął się produkcją filmów i seriali, w tym ABC Szeryf (The Marshal, 1995) z Jeffem Faheyem, Nash Bridges (1996–2001), gdzie zagrał tytułową rolę policjanta, telewizyjnej ekranizacji powieści Nelsona DeMille’a – dramatu TNT Słowo honoru (Word of Honor, 2003), w którym wcielił się w postać porucznika Benjamina Tysona, który zostaje oskarżony, iż podczas wojny wietnamskiej dowodzony przez niego oddział 1 Dywizji Kawalerii wymordował z zimną krwią pacjentów i personel Szpitala Miłosierdzia pod Huế, Blood & Oil (2015), gdzie wystąpił jako Hap Briggs, sensacyjnego dramatu kryminalnego Sejf (Vault, 2019), w którym został obsadzony w roli gangstera Gerarda „Gerry’ego Francuza” Ouimette, oraz sitcomu NBC Kenan (2021–2022), gdzie grał Ricka Noble’a.

W styczniu 2007 Johnson wystąpił jako Nathan Detroit w produkcji Franka Loessera Faceci i laleczki na londyńskim West Endzie.

Johnson zajął się także prowadzeniem restauracji o nazwie Ana Mandara, która serwuje potrawy kuchni wietnamskiej. Jest również właścicielem wyspy Bamboo leżącej właśnie u wybrzeży Wietnamu.

Życie prywatne Jego dwa pierwsze małżeństwa (1968–1969, 1973) były anulowane. Potem był dwukrotnie mężem aktorki Melanie Griffith (od 8 stycznia do lipca 1976 i od 29 stycznia 1989 do lutego 1996), z którą ma córkę Dakotę (ur. 4 października 1989).

W 1980 spotykał się z Sally Adams, matką aktorki Nicollette Sheridan. W latach 1981–1988 był związany z aktorką Patti D’Arbanville, z którą ma syna Jesse Wayne’a (ur. 7 grudnia 1982). Spotykał się także z Barbrą Streisand (wrzesień 1988), Jodi Lyn O’Keefe (1995–1996), która grała jego córkę w serialu Nash Bridges.

29 kwietnia 1999 w San Francisco poślubił przedszkolankę Kelley Phleger, z którą ma córkę Atherton Grace (ur. 28 grudnia 1999) oraz dwóch synów – Jaspera Breckinridge (ur. 6 czerwca 2002) i Deacona (ur. 29 kwietnia 2006).

Filmografia Aktor

Reżyser Policjanci z Miami (Miami Vice, 1984–1989) Szeryf (The Marshal, 1995)

Dyskografia Albumy 1986: Heartbeat (wyd. Epic Records) 1989: Let It Roll (wyd. Epic Records) 2003: The Essential (wyd. Sony Music Entertainment)

Single 1986: „Heartbeat” 1986: „Heartache Away” 1987: „Voice on a Hotline” 1988: „Till I Loved You” (z Barbrą Streisand) 1989: „Tell It Like It Is” 1989: „Other People’s Lives” 1989: „A Better Place” (z Yuri)

Nagrody Rok Nagroda Kategoria Film 1975 Nagroda Saturn Najlepszy aktor Chłopiec i jego pies (1975) 1986 Złoty Glob Najlepszy aktor w serialu dramatycznym Policjanci z Miami (1985) 1987 Nagroda „Bravo”: Złota statuetka Bravo Otto Najlepszy gwiazdor telewizyjny –

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Amerykanie pochodzenia brytyjskiego Kategoria:Amerykanie pochodzenia irlandzkiego Kategoria:Amerykanie pochodzenia niemieckiego Kategoria:Amerykanie pochodzenia szkockiego Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Amerykańscy producenci telewizyjni Kategoria:Amerykańscy reżyserzy filmowi Kategoria:Amerykańscy wokaliści Kategoria:Laureaci Złotego Globu dla najlepszego aktora w serialu dramatycznym Kategoria:Urodzeni w 1949