Druja (ros. Друйская волость, lit. Drujos valsčius) – dawna gmina wiejska na Wileńszczyżnie, istniejąca w latach 1867–1939. Siedzibą gminy była Druja (2453 mieszk. w 1921 roku), która początkowo stanowiła odrębną gminę miejskąGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933; obecnie na Białorusi.
Historia Gmina zbiorowa Druja powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w latach 1864–1867. Była częścią powiatu dziśnieńskiego, należącego do guberni wileńskiejVolosts and gminas of 1890. St . Petersburg, 1892.. Była to jedyna gmina guberni wileńskiej, która stykała się z gubernią kurlandzką poprzez wąską i odległą odnogę powiatu iłłuksztańskiego (z gminą Born).
Po I wojnie światowej gmina Druja (także Drujsk) należała do powiatu dziśnieńskiego w woj. nowogródzkimSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część II - Ziemia Wileńska – Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923. 13 kwietnia 1922 wraz z całym powiatem dziśnieńskim została przyłączona do Ziemi Wileńskiej – Art. 8., przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie - Ustawa z dnia 22 grudnia 1925 r. w sprawie utworzenia województwa wileńskiego. Gmina Druja była jedną z 7 gmin wzdłuż granicy z Łotwą.
1 stycznia 1926 gminę wyłączono z powiatu dziśnieńskiego i przyłączono do powiatu brasławskiego w tymże województwie.
Według stanu z 21 listopada 1938, gmina podzielona była na 15 gromad: Cielewszczyzna, Druja, Idołta, Jaje, Kadarońce, Kozakowo, Krycewicze, Malkowszczyzna, Minejty, Nowa Wieś, Powiacie, Stajki, Stefanowo, Walciny i ZalesieRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie brasławskim (Wileński Dziennik Wojewodzki, 1938, nr. 14, poz. 143)..
Wraz z wybuchem II wojny światowej, gminę zniesiono. Po wojnie jej obszar wszedł w skład Białoruskiej SRR w ZSRR.
Demografia Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku gminę zamieszkiwało 7 246 osób, 5 945 było wyznania rzymskokatolickiego, 712 prawosławnego, 4 ewangelickiego, 562 staroobrzędowego, 23 mojżeszowego. Jednocześnie 6 126 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 993 białoruska, 17 żydowską, 110 rosyjską. Było tu 1 308 budynków mieszkalnych.
Przypisy
Kategoria:Dawne gminy w guberni wileńskiej Kategoria:Dawne gminy w okręgu wileńskim Kategoria:Dawne gminy w województwie nowogródzkim Kategoria:Dawne gminy w województwie wileńskim Kategoria:Gminy powiatu dziśnieńskiego Kategoria:Gminy powiatu brasławskiego (II Rzeczpospolita)