Zbrodnia w Orzeszynie – zbrodnia dokonana w niedzielę 11 lipca 1943 przez oddział Ukraińskiej Powstańczej Armii na ludności narodowości polskiej. Miejscem zbrodni była kolonia Orzeszyn położona w gminie Poryck, powiat włodzimierski województwa wołyńskiego.
Wskutek tej akcji na ogólną liczbę 340 mieszkańców zginęło według różnych źródeł od 270Władysław Filar, Wołyń 1939-1944, Toruń 2003 do (co najmniej) 306 Polaków.
W dniu zbrodni rano kolonia została otoczona przez upowców. Napastnicy zabrali do lasu 15 polskich mężczyzn i podjęli próbę ich rozstrzelania, jednak Polacy ratowali się ucieczką. Zginęła tylko jedna osoba.
Około godziny 11, po usłyszeniu strzałów w pobliskim Porycku upowcy przystąpili do eksterminacji pozostałych Polaków. Ludność kolonii spędzono do środka osady tłumacząc, że ma rozpocząć się bój z Niemcami i w centrum kolonii będzie bezpieczniej. Następnie ofiary podzielono na dwie grupy i rozstrzelano. Rannych dobijano bagnetami. Zwłoki ofiar wrzucono do sowieckich okopów z lat 1940–1941.
Domy Polaków zostały obrabowane i w późniejszym czasie spalone.
Od 2019 r. Instytut Pamięci Narodowej wnioskuje do strony ukraińskiej o wydanie zgody na przeprowadzenie prac poszukiwawczych pozwalających ustalić miejsce pochówku zamordowanych Polaków.
Upamiętnienie W 1996 roku Stowarzyszenie Upamiętniania Polaków Pomordowanych na Wołyniu postawiło w Orzeszynie 2 metalowe krzyże o wysokości 5-10 metrówEwa Siemaszko, Leon Popek, „Przywracanie pamięci. Stowarzyszenia i organizacje” [w:] „Niepodległość i Pamięć”, Nr 27/2008, ISSN 1427-1443, s. 523.
Zobacz też
Rzeź wołyńska Zbrodnia w Porycku
Przypisy
Bibliografia
Władysław Filar, Wołyń 1939-1944, Toruń 2003.
Kategoria:1943 w okupowanej Polsce Orzeszyn Kategoria:Rzeź wołyńska Orzeszyn Orzeszyn