Daugieliszki (ros. Довгелишская волость, lit. Daugėliškio valsčius) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1867–1950 na Wileńszczyźnie. Siedzibą władz gminy były Nowe DaugieliszkiGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933., obecnie na Litwie.

Historia Gmina zbiorowa Daugieliszki powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w latach 1864–1867. Była częścią powiatu święciańskiego w guberni wileńskiej. W 1880 roku obejmowała 163 miejscowości w 7 gromadach, zamieszkanych przez 8207 ludziПамятная книжка Виленской губернiи на 1881 годъ..

Po I wojnie światowej, 7 czerwca 1919 jednostka weszła w skład utworzonego pod polskim Zarządem Cywilnym Ziem Wschodnich okręgu wileńskiegoDz. Urz. ZCZW z 1919 r. Nr 5, poz. 41, przejętego 9 września 1920 przez Tymczasowy Zarząd Terenów Przyfrontowych i EtapowychDziennik Rozkazów z 1920 r. Nr 35, poz. 753.

W związku z powstaniem Litwy Środkowej 9 października 1920 gmina wraz z główną częścią powiatu święciańskiego znalazła się w jej strukturachDz. Urz. TKR. 13 kwietnia 1922 roku gmina weszła w skład objętej władzą polską Ziemi Wileńskiej – Art. 8., przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie.

11 kwietnia 1929 roku do gminy Daugieliszki przyłączono części obszaru gmin Łyngmiany i (zniesionej) Zabłociszki, natomiast część obszaru gminy Daugieliszki włączono do gminy Dukszty:

z gminy Łyngmiany do gminy Daugieliszki – wsie: Wojszniuny, Mejrany, Pogawie i Antogowo; z gminy Zabłociszki do gminy Daugieliszki – wieś i folwark Bieciuny, wsie: Gierminie, Wielańce, Zujkiszki, Zujki, folwarki Dekaniszki (Waszywka), Koziczyn, kolonja Tałunciszki, Akmieniszki, Auksztaje, Miedzino, Cołajcie, Stobryń, Posaulinie, Poszekszta, Ażusienie, Adamiszki, Brażeniszki, Sodziszki, Budniki, Górki; zaścianki: Góry, Junciszki, Klimiszki, oraz Narsuciszki; z gminy Daugieliszki do gminy Dukszty – wsie: Grzybiany, Poszylinka, Pogurbie, Dziedziszki, Giedziuny, Garszwinka, Dojniszki, Telukiszki, Gierdziunele, Bojary, Zakamionka, Podeliszki, Piotuchy, Kozłupiszki, Łukszeniszki, Jodoławka, Kołeniszki, Bujwiliszki, Szukieliszki I i II; folwarki: Mironiszki-Leonki, Lubiszki-Dobra Nadzieja; zaścianki Nowiki oraz Lubiszki-Dziedziszki.

24 listopada 1933 roku do gminy Daugieliszki przyłączono część obszaru gminy Dukszty.

Według stanu z 1 listopada 1938, gmina podzielona była na 31 gromad: Antogowo, Bieciuny, Budniki, Budry, Czebotarce, Daubaryszkiele, Gawejkiany, Ignalino, Iwaniańce, Izabelino, Janiańce, Janopol, Kiniuny, Koczergiszki, Kucharzyszki, Machniłówka, Malekalnie, Mażułany, Michalino, Michałowo, Nowe Daugieliszki, Ożany, Porynga, Przyjaźń, Rapiszki, Seniszki, Stare Daugieliszki, Szułany, Wielańce, Zujki i ŻytomątRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewodzki, 1938, nr. 14, poz. 148)..  

Podczas II wojny światowej gmina należała do Komisariatu Rzeszy Wschód (powiat święciański). Po wojnie obszar gminy wszedł w struktury administracyjne Związku Radzieckiego i Litewskiej SRR (nadal powiat święciański). Gminę zniesiono 20 czerwca 1950 wskutek reformy administracyjnej na Litwie, a jej obszar włączono do nowo utworzonego rejonu ignalińskiegoTarybų Lietuvos enciklopedija. – Vilnius: Vyriausioji enciklopedijų redakcija, 1985..

Przypisy

Kategoria:Dawne gminy w guberni wileńskiej Kategoria:Dawne gminy w okręgu wileńskim Kategoria:Dawne gminy w Litwie Środkowej Kategoria:Dawne gminy w województwie wileńskim