thumb|200px|Simon Ammann, czterokrotny mistrz olimpijski w skokach narciarskich Medaliści igrzysk olimpijskich w skokach narciarskich – zestawienie zawodników, zawodniczek i drużyn, które przynajmniej raz stanęły na podium zawodów olimpijskich w skokach narciarskich.
Zawody w skokach narciarskich w ramach zimowych igrzysk olimpijskich są rozgrywane od 1924 roku. Do igrzysk w 1960 roku w Squaw Valley rozgrywano jeden konkurs indywidualny na skoczni dużej. W 1964 roku na zimowych igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku po raz pierwszy rozegrano dwa konkursy indywidualne – na skoczni dużej i normalnej. Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1988 w Calgary do kalendarza włączono także konkurs drużynowy na dużej skoczni. W 2014 roku, na igrzyskach w Soczi, po raz pierwszy rozegrano konkurs olimpijski kobiet, a osiem lat później na igrzyskach w Pekinie także konkurs drużyn mieszanych, w którym udział wzięły czteroosobowe zespoły złożone z dwóch skoczkiń i dwóch skoczków. W 2026 na igrzyskach w Mediolanie/Cortinie d'Ampezzo kobiety dostały możliwość skakania na skoczni dużej, a konkursy drużynowe panów z czteroosobowego formatu zostały zastąpione duetami
W latach 1924–1952 złote medale olimpijskie w skokach narciarskich zdobywali tylko reprezentanci Norwegii. Pierwszym mistrzem olimpijskim został Jacob Tullin Thams. Podczas igrzysk w 1932 i 1936 roku pierwsze miejsce zajął Birger Ruud, tym samym stał się pierwszym skoczkiem, który zdobył tytuł mistrza olimpijskiego dwa razy z rzędu. Pierwszym mistrzem olimpijskim spoza Norwegii był Antti Hyvärinen, który zdobył złoty medal na igrzyskach w Cortinie d’Ampezzo w 1956 roku.
Najwięcej medali olimpijskich zdobyli Norwegowie, w dorobku których jest 41 medali – 14 złotych, 12 srebrnych i 15 brązowych.
Trzykrotnie zdarzyło się, że całe podium danej konkurencji zajmowali reprezentanci tego samego kraju. Po raz pierwszy miało to miejsce w 1932 roku podczas igrzysk w Lake Placid, gdzie wszystkie medale w skokach narciarskich zdobyli reprezentanci Norwegii. Taka sama sytuacja miała miejsce 16 lat później w Sankt Moritz. Trzeci raz zdarzenie to miało miejsce w 1972 roku w Sapporo, jednak tym razem całe podium zostało zdominowane przez Japończyków.
Matti Nykänen jako pierwszy i dotąd jedyny skoczek w historii zdobył trzy złote medale olimpijskie w trakcie jednych igrzysk. Dokonał tego w 1988 roku w Calgary, gdzie zwyciężył zarówno w obu konkurencjach indywidualnych, jak i w zawodach drużynowych. Dwukrotne zwycięstwo w konkursach indywidualnych powtórzył Simon Ammann, który zdobył dwa złote medale w konkurencjach indywidualnych rozgrywanych w ramach zimowych igrzysk w Salt Lake City oraz w Vancouver i tym samym stał się pierwszym skoczkiem narciarskim w historii, który zdobył cztery złote medale olimpijskie w konkurencjach indywidualnych. Dwa indywidualne tytuły mistrza olimpijskiego w trakcie jednych igrzysk zdobył także Kamil Stoch, który wygrał oba konkursy w 2014 roku.
W drużynowych konkursach olimpijskich po trzy złote medale zdobyli reprezentanci Niemiec i Austrii, dwa złote medale – Finlandii, a po jednym tytule wywalczyli skoczkowie japońscy i norwescy. Najwięcej medali w sumie w zawodach drużynowych zdobyli Niemcy i Austriacy, którzy siedmiokrotnie stanęli na olimpijskim podium. W konkursie drużyn mieszanych złoty medal zdobyli reprezentanci Słowenii.
Medaliści chronologicznie Konkurs indywidualny mężczyzn na skoczni dużej Konkursy igrzysk olimpijskich na obiektach dużych rozgrywane są od 1924 roku. Poniższa tabela prezentuje medalistów olimpijskich z lat 1924–2026 na skoczni dużej. Niektóre skocznie według aktualnej klasyfikacji Międzynarodowej Federacji Narciarskiej uznawane byłyby za skocznie normalne lub średnie, jednak w tabeli uwzględniono typ skoczni aktualny w chwili rozgrywania poszczególnych igrzysk olimpijskich.
Rok i miejsce K/HSDo 2004 roku w oficjalnych zawodach jako główny parametr skoczni podawany był punkt konstrukcyjny, według którego ustalano typ skoczni. W 2004 roku punkt K zastąpiono punktem HS, zwykle umieszczonym w pobliżu odległości sędziowskiej. Złoto Srebro Brąz 1924, ChamonixK-71 Do 1974 roku za brązowego medalistę uznawano Thorleifa Hauga, jednak wykryto błąd w jego wyniku i ostatecznie został sklasyfikowany na czwartej pozycji. 1928, Sankt MoritzK-66 1932, Lake PlacidK-61 1936, Garmisch-PartenkirchenK-80 1948, Sankt MoritzK-68 1952, OsloK-72 1956, Cortina d’AmpezzoK-80 1960, Squaw ValleyK-80 1964, InnsbruckK-81 1968, GrenobleK-90 1972, SapporoK-110 1976, InnsbruckK-104 1980, Lake PlacidK-114 1984, SarajewoK-112 1988, CalgaryK-114 1992, AlbertvilleK-120 1994, LillehammerK-120 1998, NaganoK-120 2002, Salt Lake CityK-120 2006, TurynK-125HS 140 2010, VancouverK-125HS 140 2014, SocziK-125HS 140 2018, PjongczangK-125HS 142 2022, PekinK-125HS 140 2026, Mediolan/Cortina d'AmpezzoK-128 HS 141
Konkurs indywidualny mężczyzn na skoczni normalnej Poniżej znajduje się lista medalistów olimpijskich z lat 1964–2026 na skoczni normalnej. Niektóre spośród skoczni według obecnej klasyfikacji Międzynarodowej Federacji Narciarskiej zaliczane byłyby jako skocznie średnie, jednak w tabeli uwzględniono typ skoczni aktualny w chwili rozgrywania poszczególnych igrzysk olimpijskich.
Rok i miejsce K/HS Złoto Srebro Brąz 1964, InnsbruckK-72,5 1968, GrenobleK-70 1972, SapporoK-86 1976, InnsbruckK-82 1980, Lake Placid K-86 – 1984, SarajewoK-90 1988, CalgaryK-89 1992, AlbertvilleK-90 1994, LillehammerK-90 1998, NaganoK-90 2002, Salt Lake CityK-90 2006, TurynK-95HS 106 2010, VancouverK-95HS 106 2014, SocziK-95HS 106 2018, PjongczangK-98HS 109 2022, PekinK-95HS 106 2026, Mediolan/Cortina d'AmpezzoK-98 HS 107
Konkurs drużynowy mężczyzn na skoczni dużej Olimpijskie konkursy drużynowe w skokach narciarskich rozgrywane są od 1988 roku. Poniższa tabela przedstawia ekipy, które zdobyły medale olimpijskie w latach 1988–2026 wraz z pełnymi składami zawodników. Wszystkie skocznie, na których rozegrano zawody drużynowe, są obiektami dużymi.
Rok i miejsce K/HS Złoto Srebro Brąz 1988, CalgaryK-114Ari-Pekka Nikkola Matti Nykänen Tuomo Ylipulli Jari PuikkonenPrimož Ulaga Matjaž Zupan Matjaž Debelak Miran TepešOle Christian Eidhammer Jon Inge Kjørum Ole Gunnar Fidjestøl Erik Johnsen 1992, AlbertvilleK-120Ari-Pekka Nikkola Mika Laitinen Risto Laakkonen Toni NieminenHeinz Kuttin Ernst Vettori Martin Höllwarth Andreas FelderTomáš Goder František Jež Jaroslav Sakala Jiří Parma 1994, LillehammerK-120Hansjörg Jäkle Christof Duffner Dieter Thoma Jens WeißflogJin’ya Nishikata Takanobu Okabe Noriaki Kasai Masahiko HaradaHeinz Kuttin Christian Moser Stefan Horngacher Andreas Goldberger 1998, NaganoK-120Takanobu Okabe Hiroya Saitō Masahiko Harada Kazuyoshi FunakiSven Hannawald Martin Schmitt Hansjörg Jäkle Dieter ThomaReinhard Schwarzenberger Martin Höllwarth Stefan Horngacher Andreas Widhölzl 2002, Salt Lake CityK-120Sven Hannawald Stephan Hocke Michael Uhrmann Martin SchmittMatti Hautamäki Veli-Matti Lindström Risto Jussilainen Janne AhonenDamjan Fras Primož Peterka Robert Kranjec Peter Žonta 2006, TurynK-125HS 140Andreas Widhölzl Andreas Kofler Martin Koch Thomas MorgensternTami Kiuru Janne Happonen Janne Ahonen Matti HautamäkiLars Bystøl Bjørn Einar Romøren Tommy Ingebrigtsen Roar Ljøkelsøy 2010, VancouverK-125HS 140Wolfgang Loitzl Andreas Kofler Thomas Morgenstern Gregor SchlierenzauerMichael Neumayer Andreas Wank Martin Schmitt Michael UhrmannAnders Bardal Tom Hilde Johan Remen Evensen Anders Jacobsen 2014, SocziK-125HS 140Andreas Wank Marinus Kraus Andreas Wellinger Severin FreundMichael Hayböck Thomas Morgenstern Thomas Diethart Gregor SchlierenzauerReruhi Shimizu Taku Takeuchi Daiki Itō Noriaki Kasai 2018, PjongczangK-125HS 140Daniel-André Tande Andreas Stjernen Johann André Forfang Robert JohanssonKarl Geiger Stephan Leyhe Richard Freitag Andreas WellingerMaciej Kot Stefan Hula Dawid Kubacki Kamil Stoch 2022, PekinK-125HS 140Stefan Kraft Daniel Huber Jan Hörl Manuel FettnerLovro Kos Cene Prevc Timi Zajc Peter PrevcConstantin Schmid Stephan Leyhe Markus Eisenbichler Karl Geiger 2026, Mediolan/Cortina d'AmpezzoK-128 HS 141Stephan Embacher Jan HörlPaweł Wąsek Kacper TomasiakJohann Andre Forfang Kristoffer Eriksen Sundal
Konkurs indywidualny kobiet na skoczni normalnej Konkurs skoków narciarskich kobiet zadebiutował na igrzyskach olimpijskich w 2014 roku. Organizatorzy poprzednich zimowych igrzysk także starali się, aby zawody kobiece zostały włączone do kalendarza olimpijskiego, jednak przeciwne stanowisko Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego to uniemożliwiło. W poniższej tabeli znajdują się medalistki konkursów w latach 2014–2026.
Rok i miejsce K/HS Złoto Srebro Brąz 2014, SocziK-95HS 106 2018, PjongczangK-98HS 109 2022, PekinK-95HS 106 2026, Mediolan/Cortina d'AmpezzoK-98 HS 10775
Konkurs indywidualny kobiet na skoczni dużej Olimpijskie zmagania pań na dużej skoczni są rozgrywane od igrzysk w 2026 roku. Poniżej przedstawiono medalistki konkursu w 2026 roku. Rok i miejsce K/HS Złoto Srebro Brąz 2026, Mediolan/Cortina d'AmpezzoK-128 HS 141
Konkurs drużyn mieszanych na skoczni normalnej Od igrzysk w Pekinie w 2022 roku rozgrywana jest rywalizacja olimpijska drużyn mieszanych na skoczni normalnej. W zawodach biorą udział czteroosobowe zespoły, w skład których wchodzą po dwie skoczkinie i dwóch skoczków z danej reprezentacji. Poniżej przedstawiono medalistów konkursów z lat 2022-2026.
Rok i miejsce K/HS Złoto Srebro Brąz 2022, PekinK-95HS 106Nika Križnar Timi Zajc Urša Bogataj Peter Prevc Rosyjski Komitet Olimpijski Irma Machinia Danił Sadriejew Irina Awwakumowa Jewgienij KlimowAlexandria Loutitt Matthew Soukup Abigail Strate Mackenzie Boyd-Clowes 2026, Mediolan/Cortina d'AmpezzoK-98 HS 107Nika Vodan Anže Lanišek Nika Prevc Domen PrevcAnna Odine Stroem Kristoffer Eriksen Sundal Eirin Maria Kvandal Marius LindvikNozomi Maruyama Ryōyū Kobayashi Sara Takanashi Ren Nikaidō
Klasyfikacje medalowe Klasyfikacja zawodników
Poniższa tabela zawiera zestawienie zawodników, którzy zdobyli przynajmniej jeden medal olimpijski w skokach narciarskich. Uwzględnione zostały zarówno starty indywidualne, jak i drużynowe. W przypadku, gdy któryś z zawodników reprezentował więcej niż jeden kraj, zostały wymienione wszystkie państwa, w barwach których startował.