George Segal (ur. 13 lutego 1934 w Nowym Jorku, zm. 23 marca 2021 w Santa Rosa) – amerykański aktor i muzyk.

14 lutego 2017 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6433 Hollywood Boulevard.

Młodość Urodził się Nowym Jorku w rodzinie żydowskiej jako najmłodsze z czwórki dzieci Fannie Blanche Segal (z domu Bodkin) i George’a Segala seniora, agenta słodu i chmielu. Większość dzieciństwa spędził w Great Neck w stanie Nowy Jork. Miał dwóch starszych barci – Johna i Freda oraz starszą siostrę Gretę. Kiedy jego ojciec zmarł w 1947, Segal przeniósł się z matką do Nowego Jorku. W 1951 ukończył George School z internatem kwakrów w Pensylwanii i uczęszczał do Haverford College w Haverford. W 1955 ukończył Columbia College na Uniwersytecie Columbia, uzyskując tytuł Bachelor of Arts w dziedzinie sztuk performatywnych i teatru. Grał na banjo w Haverford, a także w Columbii, gdzie grał z dixielandowym zespołem jazzowym, który miał kilka różnych nazw. Rezerwując koncert, podał grupie nazwę Bruno Lynch i jego Imperial Jazz Band. Grupa, która później przyjęła nazwę Red Onion Jazz Band, zagrała na pierwszym weselu Segala. Służył w United States Army podczas wojny koreańskiej. Tam grał w zespole o nazwie Kapral Bruno’s Sad Sack Six.

Kariera Po wojsku Segal ostatecznie studiował w Actors Studio u Lee Strasberga oraz w Herbert Berghof Studio u Uty Hagen. Wkrótce dostał pracę jako dubler w produkcjach off-broadwayowskich – komedii Molière’a Don Juan (1955) i przedstawieniu Eugene’a O’Neilla Zimna śmierć nadchodzi (1956) z Jasonem Robardsem w roli głównej. Po udziale w tragedii Williama Shakespeare’a Antoniusz i Kleopatra, dołączył do improwizowanej grupy The Premise z Buckiem Henrym. W 1959 wystąpił w roli Olliego Mitchella w spektaklu off-broadwayowskim Zostaw to Jane z tekstami P.G. Wodehouse’a. Grał na Broadwayu w Gideonie Paddy’ego Chayefsky’ego (1961–62), który miał 236 wystawień, a także Rattle of a Simple Man (1963) z Edwardem Woodwardem.

Sukces przyniósł mu kabaret, gdzie zwrócił uwagę producenta Lawrence’a Turmana i otrzymał debiutancką rolę filmową doktora Howarda w dramacie Młodzi lekarze (The Young Doctors, 1961) na podstawie powieści Arthura Haileya. W wojennym fresku Najdłuższy dzień (The Longest Day, 1962) pojawił się w małym epizodzie jako komandos United States Army Rangers. W dramacie wojennym Bryana Forbesa Król szczurów (King Rat, 1965) zagrał postać Amerykanina kaprala Króla w japońskim obozie jenieckim. W melodramacie Stanleya Kramera Statek szaleńców (Ship of Fools, 1965) z Vivien Leigh został obsadzony w roli Davida Scotta, artysty zaangażowanego społecznie, niepocieszonego brakiem sukcesów. Za rolę doktora Tony’ego „Shiva” Parelliego w komediodramacie The New Interns (1964) ze Stefanie Powers został uhonorowany Złotym Globem dla najbardziej obiecującego młodego aktora. Kreacja Nicka w czarnej komedii Mike’a Nicholsa Kto się boi Virginii Woolf? (Who’s Afraid of Virginia Woolf?, 1966) przyniosła mu nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego i Złotego Globu dla najlepszego aktora drugoplanowego. Za rolę Stevena „Steve’a” Blackburna w komedii Miłość w godzinach nadliczbowych (A Touch of Class, 1973) otrzymał Złoty Glob dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu.

Na ekranie wystąpił w takich filmach jak Diamentowa gorączka (1972), Miłość w godzinach nadliczbowych (1973), Kalifornijski poker (1974), Dla naszych chłopców (1991) i Igraszki z losem (1996). W telewizji grał rolę Jacka Gallo – redaktora naczelnego czasopisma dla kobiet „Blush” w sitcomie NBC Ja się zastrzelę (1997–2003), za którą dwukrotnie był nominowany do Złotego Globu dla najlepszego aktora w serialu komediowym lub musicalu (1999, 2000) i Nagrody Satelita dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu (2002). Wystąpił jako Albert „Pops” Solomon w sitcomie ABC Goldbergowie (2013–2021).

Życie prywatne 19 listopada 1956 zawarł związek małżeński z redaktorką telewizyjną Marion Sobol, z którą miał dwie córki Elizabeth (ur. 1962) i Polly (ur. 1966). 2 czerwca 1983 doszło do rozwodu. 9 października 1983 ożenił się z menadżerką Lindą Sue Rogoff, która zmarła w 1996 w wieku 49 lat. 28 września 1996 poślubił Sonię Schultz Greenbaum.

Śmierć Zmarł 23 marca 2021 w Santa Rosa w Kalifornii z powodu powikłań po operacji bajpasów w wieku 87 lat.

Filmografia Filmy Rok Tytuł Rola Reżyser 1962 Najdłuższy dzień członek United States Army Rangers Ken AnnakinAndrew MartonBernhard Wicki 1964 Zaproszenie dla rewolwerowca Matt Weaver Richard Wilson1965 Król szczurów kapral King – tytułowy król szczurów Bryan Forbes Statek szaleńców David Stanley Kramer1966 Kto się boi Virginii Woolf? Nick Mike Nichols Wojna w Algierze sierżant Mahidi Mark Robson 1967 Masakra w dniu świętego Walentego Peter Gusenberg Roger Corman1969Most na Renie porucznik Phil Hartman John Guillermin Gwiazda Południa Dan Rockland Sidney HayersOrson Welles (niewymieniony) 1973 Miłość w godzinach nadliczbowych Steve Blackburn Melvin Frank 1976 Księżna i Błotny Lis Charlie „Błotny Lis” Malloy Melvin Frank 1977 Rollercoaster Harry Calder James Goldstone 1977 Dick i Jane Dick Harper Ted Kotcheff 1978 Kto wykańcza europejską kuchnię? Robby Ross Ted Kotcheff 1983 Pechowy trop (TV) John Grafton Bill Persky 1989 I kto to mówi (1989) Albert Amy Heckerling 1992 Wszystko o mnie Buddy Arnett Pablo Ferro 1993 Drzewo Jozuego porucznik Franklin L. Severence Vic Armstrong I kto to mówi 3 Albert (cameo) Tom Ropelewski1995 Za wszelką cenę prelegent konferencyjny (niewymieniony w czołówce) Gus Van Sant Opiekunka Bill Holsten Guy Ferland 1996 Moje przyjęcie Paul Stark Randal Kleiser Igraszki z losem Ed Coplin David O. Russell Telemaniak Earl Kovacs, ojciec Stevena Ben Stiller Miłość ma dwie twarze Henry Fine Barbra Streisand 2005 Co jest grane Rabbi Mendel Chris Terrio 2009 2012 Tony Delgatto, piosenkarz jazzowy Roland Emmerich 2010 Miłość i inne używki dr James Randall, ojciec Jamiego Edward Zwick 2014 Księżniczka Kaguya Inbe no Akita (angielski dubbing) Isao Takahata

Seriale TV 1963: Alfred Hitchcock przedstawia jako Larry Duke 1980: Winnetou jako Gottlieb 1993: Napisała: Morderstwo jako Dave Novaro 1993–1997: Wysoka fala jako Gordon 1994: Prawo Burke’a jako Ben Zima 1994: Prawdziwe potwory jako J.B. (głos) 1995–1997: Naga prawda jako Fred Wilde 1996: Opowieści z księgi cnót jako Eli (głos) 1996–1997: Prawdziwe przygody Jonny’ego Questa jako dr Benton C. Quest (głos) 1997: Karolina w mieście jako Bob Anderson 1997–2003: Ja się zastrzelę jako Jack Gallo 2003: Prawo i porządek: sekcja specjalna jako Roger Tate 2007: Prywatna praktyka jako Wendell Parker 2007: Domowy front jako Sid 2007: Billy i Mandy i zemsta Boogeymana jako Horror (głos) 2008: Orły z Bostonu jako Paul Cruickshank 2009: Gdzie pachną stokrotki jako Roy „Buster” Bustamante 2009: Ekipa jako Murray Berenson 2010: Scooby Doo i Brygada Detektywów jako Peter Trickell (głos) 2012: Amerykański tata jako Bernie (głos) 2013–2021: Goldbergowie jako Albert „Pops” Solomon 2018: Simpsonowie jako Nick (głos)

Nagrody Rok Nagroda Kategoria Film 1965 Złoty Glob Najbardziej obiecujący nowicjusz The New Interns (1964) 1974 Złoty Glob Najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu Miłość w godzinach nadliczbowych (1973)

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Amerykanie pochodzenia żydowskiego Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy głosowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Amerykańscy bandżyści Kategoria:Amerykańscy producenci filmowi Kategoria:Laureaci Złotego Globu dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2021