Leczenie krwią, hemoterapia, krwiolecznictwo – metoda polegająca na przetaczaniu krwi pełnej lub innych preparatów krwiopochodnych stosowana w celach leczniczych. Jest ona przeprowadzana tylko w wyniku ścisłych wskazań lekarskich ze względu na możliwe powikłania.
Jest stosowana w przypadku: ostrej, niebezpiecznej dla zdrowia i życia utraty krwi lub osocza, np. w wyniku krwotoku lub niedrożności przewodu pokarmowego, dużego niedoboru składników krwi mogącego zagrażać życiu (np. w przebiegu hemofilii, małopłytkowości), przewlekłej niedokrwistości, w której hematokryt osiąga poniżej 25%, gdy następuje konieczność transfuzji krwi w wyniku konfliktu serologicznego, zastosowania zastępczego pozaustrojowego krążenia krwi.
Powtórne, jak i każde inne następujące leczenie krwią wiąże się ze zwielokrotnieniem ryzyka i wymaga zastosowania większej ostrożności w stosunku do pacjenta.
Leczenie polegające na wstrzykiwaniu własnej krwi lub surowicy pacjenta to autohemoterapia.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Transfuzjologia