11 Łużycki dywizjon artylerii przeciwpancernej (11 dappanc) – pododdział artylerii przeciwpancernej ludowego Wojska Polskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Na podstawie rozkazu Nr 0288/Org. Naczelnego Dowódcy WP z 15 października 1945 roku został rozformowany 11 dywizjon artylerii samochodowej. W jego miejsce, w składzie 8 Dywizji Piechoty, został sformowany 11 dywizjon artylerii zmotoryzowanej.
Kilka miesięcy później, na podstawie rozkazu Nr 046/Org. Naczelnego Dowódcy WP z 27 lutego 1946 roku, jednostka została przeformowana w 11 dywizjon artylerii przeciwpancernej. Na podstawie rozkazu Nr 0046/Org. Ministra Obrony Narodowej z 30 marca 1949 roku dywizjon został podporządkowany dowódcy 2 Warszawskiej Dywizji Piechoty im. Henryka Dąbrowskiego. W 1956 roku jednostka została rozformowana.
W 1945 roku dyon stacjonował w Olchowcach (zob. koszary w Sanoku–Olchowcach), pod koniec 1946 roku w Kutnie, w 1947 roku w Gałkówku, a w 1948 roku w Skierniewicach. W składzie 2 DP przedyslokowany do Tarnowskich Gór, do koszar przy ul. Kościuszki 7 bądź przy ulicy Opolskiej. 200px|thumb|right| 76 mm armata wz. 1942 (ZiS-3)
Struktura organizacyjna Dowództwo i sztab pluton dowodzenia trzy baterie armat przeciwpancernych dwa plutony ogniowe po 2 działony Razem według etatu 2/79 w 1948: 164 żołnierzy i 12 armat 76 mm ZiS-3
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dywizjony artylerii przeciwpancernej ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Sanoku Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Skierniewicach Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Tarnowskich Górach Kategoria:Jednostki Wojska Polskiego o nazwie wyróżniającej Łużycka Kategoria:Oddziały 8 Drezdeńskiej Dywizji Piechoty Kategoria:Polskie jednostki artylerii utworzone w 1945 Kategoria:Polskie jednostki artylerii rozwiązane w 1956