Ładzyń – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1867–1939 w Warszawskiem. Siedzibą władz gminy był ŁadzyńGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933.
Historia Gmina Ładzyń powstała 13 stycznia 1867 w związku z reformą gminną w Królestwie Polskim. Należała do powiatu nowomińskiego w guberni warszawskiejPostanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, s. 279).Postanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, s. 359).. Należała do sądu w Stanisławowie i stacji pocztowej w Nowomińsku. Na terenie gminy działały 3 młyny wodne i huta szklana "Libertów" (we wsi Porąb są jej pozostałości).
16 marca 1916, w związku z reorganizacją administracyjną terenów Królestwa Polskiego pod okupacją niemiecką podczas I wojny światowej, z gminy Ładzyń w powiecie mińskim wyłączono miejscowość Cisówka, włączając ją do powiatu warszawskiego, gdzie została przyłączona do gminy Dębe Wielkie (gminę Dębe Wielkie włączono w większości tego samego dnia do powiatu warszawskiego z powiatu mińskiego).
W okresie międzywojennym gmina Ładzyń należała do powiatu mińskiego w woj. warszawskim. Jednostka została zniesiona 1 kwietnia 1939, a jej obszar włączono do gmin: Mińsk (gromady Brzóze, Cyganka i Żuków), Stanisławów (gromady Borek, Czarne, Lubomin, Ładzyń, Ładzyń Nowy, Porąb, Rządza, Szymankowszczyzna, Mały Stanisławów, Wólka Wybraniecka, Wólka Piecząca, Wólka Konstancja, Wólka Czarnińska, Zalesie i Sokóle)..
Przypisy
Kategoria:Dawne gminy w województwie warszawskim