Thomas Johann Seebeck (ur. 9 kwietnia 1770 w Rewlu; zm. 10 grudnia 1831 w Berlinie) – niemiecki fizyk, odkrył w 1821 roku zjawisko termoelektryczne.
Życiorys Seebeck urodził się w Rewlu (obecnie stolicy Estonii) w bogatej rodzinie kupieckiej bałtyckich Niemców. W 1802 zdobył dyplom w zakresie nauk medycznych w Uniwersytecie w Getyndze, ale wolał studiować fizykę.
W 1808 roku Seebeck jako pierwszy wyprodukował i opisał amalgamat potasu. W 1810, opisał efekt działania widma światła na wilgotny tlenek srebra(I), stając się w ten sposób pionierem fotografii kolorowej. Również w 1810, zaobserwował on magnetyzm niklu i kobaltu. W 1818 Seebeck odkrył aktywność optyczną roztworów cukru. Z Johannem Wolfgangiem von Goethe pracował nad teorią koloru.
W roku 1821 Seebeck odkrył efekt termoelektryczny polegający na tym, że w obwodzie składającym się z dwóch różnych metali pojawia się różnica potencjałów między złączami, jeżeli oba złącza pozostają w różnych temperaturach. Obecnie efekt ten nazywa się często zjawiskiem Seebecka albo efektem Peltiera–Seebecka. Efekt Seebecka stanowi podstawę działania termopary.
Przez 13 lat Seebeck był członkiem Berlińskiej Akademii Nauk.
Przypisy
Bibliografia „Magnetische Polarisation der Metalle und Erze durch Temperatur-Differenz”; Leipzig: W. Engelmann, 1895.
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze Kategoria:Niemieccy fizycy XVIII wieku Kategoria:Niemieccy fizycy XIX wieku Kategoria:Niemieccy fizycy doświadczalni Kategoria:Termodynamicy Kategoria:Niemieccy elektrodynamicy Kategoria:Elektrostatycy Kategoria:Inżynierowie elektrycy
Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami zjawisk fizycznych
Kategoria:Niemcy bałtyccy Kategoria:Ludzie urodzeni w Tallinnie Kategoria:Urodzeni w 1770 Kategoria:Zmarli w 1831