Grzegorz z Antiochii – grecki mnich, przełożony klasztoru w Jerozolimie i od 571 r. chalcedoński patriarcha Antiochii. Godnością tą obdarzył go cesarz Justyn II.
Grzegorz z Antiochii odbywał podróże misyjne po Mezopotamii, gdzie próbował łagodzić konflikty między zwolennikami Soboru chalcedońskiego i monofizytami. W 588 r. został oskarżony przez przeciwników, ale wybronił się dzięki pomocy adwokata Ewagriusza Scholastyka.
Z pism Grzegorza zachowały się trzy kazania: O myroforach (czyli: kobietach niosących olejki do grobu Chrystusa) O chrzcie Chrystusa Mowa do zbuntowanego wojska. Te ostatnie kazanie zostało wygłoszone w 589 r. podczas buntu żołnierzy w Litarba, które nastąpiło po trzęsieniu ziemi.
Przekłady w języku polskim Grzegorz z Antiochii, Mowy, [w:] Światła ekumeny. Antologia patrystyczna, oprac. Andrzej Bober, Kraków 1965, ss. 292–294.
Bibliografia Wincenty Myszor, Grzegorz z Antiochii, [w:] César Vidal Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I–VII w. Mały słownik, wyd. Verbinum, Warszawa 2001.
Kategoria:Patriarchowie Antiochii Kategoria:Urodzeni w VI wieku Kategoria:Zmarli w VI wieku