Twierdzenie to jest prostym wnioskiem z ogólnych równań Kirchhoffa, obowiązującym dla przypadku szczególnego w postaci płasko zginanego pręta o osi prostoliniowej. Wniosek ten ma postać równań
w których oznaczono przez – moment zginający, – siłę poprzeczną, – obciążenie ciągłe, – współrzędną punktu na osi pręta.
Wielkości mają w przekroju wartości dodatnie, gdy zwroty ich wektorów są zgodne z kierunkami odpowiednich wersorów osi prawoskrętnego układu współrzędnych związanego z tym przekrojem. Pręt jest zginany w płaszczyźnie
Wartości sił otrzymuje się w wyniku redukcji obciążenia działającego na lewo od przekroju do środka ciężkości tego przekroju.
W literaturze często spotyka się inną postać równań (1)
Ta zmiana wynika z innego kryterium znakowania wielkości i
Przypisy S. Piechnik, Wytrzymałość materiałów, PWN, Warszawa-Kraków 1980. N.M. Bielajew, Wytrzymałość materiałów, Wyd. MON, Warszawa 1954.
Kategoria:Wytrzymałość materiałów Schwedlera-Żurawskiego