Halka – polski film fabularny z 1937 roku, będący filmową inscenizacją opery Stanisława Moniuszki o takim samym tytule, do słów Włodzimierza Wolskiego. Dialogi do filmu napisał Jarosław Iwaszkiewicz.
Treść Panicz Janusz nawiązuje romans z prostą dziewczyną o imieniu Halka. Jakiś czas później młodzieniec wyjeżdża do Krakowa, gdzie poznaje córkę stolnika, Zofię. Zakochana Halka nie może się doczekać powrotu ukochanego i wyrusza do Krakowa w towarzystwie górala Jontka, swojego dawnego amanta. Przybywają do domu stolnika w chwili ogłoszenia zaręczyn Janusza z Zofią. Panicz każe ich wypędzić. Zrozpaczona Halka wraca do wsi i tam dowiaduje się o śmierci swego dziecka, popada w obłęd. Po pewnym czasie odbywa się we wsi ślub Janusza z Zofią. Halka chce podpalić kościół, w którym znajduje się niewierny kochanek. W ostatniej chwili opamiętuje się, jednak z żalu rzuca się do wody. Główne role Liliana Zielińska – Halka Ewa Bandrowska-Turska – Halka (śpiew) Władysław Ladis-Kiepura – Jontek Witold Zacharewicz – Janusz Leokadia Pancewiczowa – matka Janusza Jerzy Leszczyński – stolnik Janina Wilczówna – Zofia, córka stolnika Seweryna Broniszówna – chrzestna Halki Ludwik Fritschke – sługa Maciej Stanisław Grolicki – rządca Damazy Janina Krzymuska – stara góralka Bolesław Bolko – szlachcic Helena Marusarzówna – dublerka Liliany Zielińskiej
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie filmy z 1937 roku Kategoria:Polskie filmy przedwojenne Kategoria:Polskie melodramaty Kategoria:Polskie dramaty filmowe Kategoria:Polskie filmy czarno-białe Kategoria:Polskie filmy muzyczne