Oleszno (do 1868 i od 1930 Zaduszniki) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1868–1930 na terenie guberni płockiej/woj. warszawskiego. Siedzibą władz gminy było Oleszno.
Gmina Oleszno powstała w 1868 roku na terenie Królestwa Polskiego, w powiecie lipnowskim w guberni płockiej w związku z przemianowaniem gminy Zaduszniki na OlesznoPostanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, str. 279)Postanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, str. 359).
Pod koniec XIX wieku gmina obejmowała obszar 12 852 mórg (ok. 7197 ha), z czego 9029 mórg stanowiła ziemia orna, w tym 10 081 mórg należało do majątków dworskich. Na terenie gminy funkcjonowały wówczas: urząd gminy, dwie szkoły, dwa kościoły katolickie, dwa ewangelickie domy modlitwy oraz młyn wodnyHistoria rodu Karnkowskich, t. II: Miejscowości związane z historią rodu, cz. 3.. [dostęp 2026-06-13]..
W okresie międzywojennym gmina Oleszno należała do powiatu lipnowskiego w woj. warszawskim. 19 maja 1930 roku gminę przemianowano z powrotem na gmina Zaduszniki.
W skład gminy wchodziły następujące miejscowościHistoria rodu Karnkowskich, t. II: Miejscowości związane z historią rodu, cz. 3.. [dostęp 2026-06-13].: Chalinek, Glewo, Grochowalsk, Gołąbki, Kurowo, Krojczyn, Krępa, Kisielewo, Modzoły, Nasiegniewo, Nowa Wieś, Oleszno, Rumunki Oleszeńskie, Płaczek, Szpiegowo, Tulibowo, Uniechowo, Witkowo, Zaduszniki i Złowody.
Przypisy
Kategoria:Dawne gminy w województwie warszawskim