Domiar – podatek uznaniowy, nakładany uznaniowo na podatnika przez urząd skarbowy. Oficjalnie wprowadzono go w PRL po II wojnie światowej. Był narzędziem władz socjalistycznych pozwalającym na wymuszanie dodatkowych, czasami niezwykle wysokich opłat od prywatnych przedsiębiorców, ponad opłaty wynikające z ksiąg handlowych i przepisów.
Teoretycznie domiar naliczano, gdy stwierdzono nieprawidłowo prowadzoną księgowość firmy, ukrywającą dochody, lub zawyżającą koszty, w praktyce było to narzędzie do niszczenia tak zwanej „prywatnej inicjatywy”.
Choć obecnie domiar nie istnieje prawnie, to termin „domiar” bywa nadal używany na określenie niesprawiedliwego, niespodziewanego podatku.
Jak pisał Zygmunt Wiśniewski (Gazeta Lekarska 2005-04):
Podatek domiarowy, w pełni uznaniowy, zależny od widzimisię urzędnika skarbowego, był bezprawnym wymysłem służącym niszczeniu ludzi zarabiających na tzw. wolnym rynku. Był de facto zapowiedzią oskarżenia o oszustwo skarbowe. Kto płacił – pośrednio przyznawał się do winy; kto się ociągał lub odwoływał – podlegał nakazom egzekucyjnym i dochodzeniom prokuratorskim.
Zobacz też popiwek podatek wyrównawczy
Przypisy
Kategoria:Podatki