Massaud uld Bu al-Chajr (ar. مسعود ولد بو الخير, fr. Messaoud Ould Boulkheir, ur. 1943 w Fara al-Kitan), mauretański polityk, przewodniczący Zgromadzenia Narodowego od kwietnia 2007. Lider Powszechnego Sojuszu Postępowego (APP, Alliance populaire progressiste). Działacz na rzecz praw ludności Czarnej Afryki. Kandydat w wyborach prezydenckich w 2003, 2007 i w 2009.
Młodość i edukacja Massaud uld Bu al-Chajr z pochodzenia jest Haratynem. Urodził się prawdopodobnie w 1943 (brak aktu urodzenia) w Fara al-Kitan w pobliżu miasta An-Nama. Jego rodzice byli niewolnikami. Żyli jednak samodzielnie i trudnili się rolnictwem, hodowlą bydła oraz łowiectwem.
W 1950 Bu al-Chajr z nakazu swoich panów, wyjechał do An-Namy i rozpoczął tam naukę we francuskiej kolonialnej szkole podstawowej. W 1957 zaczął naukę w szkole średniej Xavier Coppolani w Rosso. Nie ukończył jednak szkoły i w 1960 został z niej wydalony. Jak sam przyznał, stało się to częściowo z jego własnej winy, a częściowo z powodu jego niskiego statusu społecznego.
Działalność polityczna Po relegacji ze szkoły, Bu al-Chajr został wolontariuszem w sekretariacie okręgu An-Namy. W 1960 rozpoczął pracę urzędnika w administracji okręgu Atar. W tym czasie awansował i kolejno zajmował stanowiska: szefa dystryktu (1972), prefekta (1975), zastępcy gubernatora (1979) i gubernatora regionów Ghidimagha i Kurkul (1981).
W 1978 założył podziemną organizację El-Hor, walczącą o równe prawa dla Haratynów.
W grudniu 1984, po zamachu stanu i przejęciu władzy przez Maawiję uld Taję, Bu al-Chajr został mianowany ministrem rozwoju wsi. 18 marca 1988 został usunięty ze stanowiska ministra z powodu swojego zaangażowania w obronę praw ludności Czarnej Afryki.
W 1990 założył Zjednoczone Siły Demokratyczne na rzecz Zmian (FUDC), w rezultacie czego od maja do lipca 1991 był więziony razem z innymi współzałożycielami ugrupowania. W 1992 został założycielem i sekretarzem generalnym Zjednoczonych Sił Demokratycznych (UDF). W 1995 utworzył własną partię Akcja na rzecz Zmian (AC), która w 2002 została rozwiązana przez prezydenta Taję. Kolejną jego inicjatywą było powołanie Powszechnego Sojuszu Postępowego (APP), którego liderem pozostaje do dziś.
Bu al-Chajr wziął udział w wyborach prezydenckich 7 listopada 2003, zajmując w nich 4. miejsce z 5% poparciemElections in Mauritania, African Elections Database.. Już następnego dnia razem z Muhammadem Chuna uld Hajdallą oraz Ahmadem uld Daddahem uznał je za sfałszowane i nieważne„MAURITANIA: Opposition leader arrested after president re-elected”, IRIN News, 9 listopada 2003..
20 stycznia 2007 ogłosił swój start w kolejnych wyborach, po odsunięciu od władzy prezydenta Taji w wyniku zamachu stanu, AMI, 20 stycznia 2007.. W wyborach prezydenckich 11 marca 2007 zajął 4. miejsce z wynikiem 9,8% głosów poparcia, AMI, 15 marca 2007.. 19 marca 2007 ogłosił poparcie dla Sidi uld Szajcha Abdallahiego w drugiej turze głosowania„Debate between Mauritanian presidential candidates to be held on Friday”, Maghrebia, 20 marca 2007.. 26 kwietnia 2007 Boulkheir został wybrany przewodniczącym Zgromadzenia Narodowego. Jego kandydaturę poparło 91 z 93 deputowanych, biorących udział w głosowaniu, AMI, 26 kwietnia 2007..
Po zamachu stanu w sierpniu 2008, Bu al-Chajr stwierdził, że nadal uznaje za głowę państwa uwięzionego przez juntę wojskową prezydenta Abdallahiego, AFP, 10 sierpnia 2008.. Powszechny Sojusz Postępowy przystąpił zaś do Narodowego Frontu Obrony Demokracji, koalicji partii sprzeciwiających się zamachowi stanu i rządom junty, AFP, 8 sierpnia 2008.. Bu al-Chajr 10 listopada 2008 zbojkotował również pierwsze posiedzenie Zgromadzenia Narodowego, zwołane po wojskowym zamachu stanu„Mauritanian Parliament Meets Without Pro-Democracy Chairman”, VOA News, 11 listopada 2008..
Bu al-Chajr, po podpisaniu porozumienia 4 czerwca 2009 między władzą a opozycją o przesunięciu terminu wyborów prezydenckich, zdecydował się na uczestnictwo w nich. W czasie kampanii wyborczej wzywał do zerwania z tradycją zamachów wojskowych i obrania przez kraj „nowej ścieżki demokracji, jedności i solidarności”„Mauritanians vote for president under military rule”, AFP, 18 lipca 2009.. W wyborach prezydenckich z 18 lipca 2009 zajął drugie miejsce. Zdecydowane zwycięstwo odniósł Muhammad uld Abd al-Aziz. Według oficjalnych wyników zdobył aż 52,6% głosów poparcia i tym samym wygrał już w pierwszej turze głosowania. Bu al-Chajr oraz inny kandydat opozycji Ahmad uld Daddah zdobyli odpowiednio 16,3% oraz 13,7% głosów poparcia. Opozycja odrzuciła wyniki wyborów, uznając je za „sfabrykowane” oraz wezwała społeczność międzynarodową do wszczęcia dochodzenia w sprawie uczciwości przebiegu procesu wyborczego. Międzynarodowi obserwatorzy z Unii Afrykańskiej i Ligi Państw Arabskich nie stwierdzili jednak żadnych oszustw wyborczych, France24, 20 lipca 2009.„Junta leader declared Mauritania president”, AFP, 20 lipca 2009..
Massaud uld Bu al-Chajr jest żonaty, ma trzech synów i osiem córek.
Przypisy
Linki zewnętrzne „The Speaker of the Mauritanian National Assembly, Messaoud Ould Boulkheir, is a haratin”, African Press International.
Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Mauretańscy ministrowie