Dziewięć (ang. Nine) – amerykański musical w reżyserii Roba Marshalla i według scenariusza Anthony’ego Minghelli i Michael Tolkina. Adaptacja książki i sztuki teatralnej nagrodzonej nagrodą Tony autorstwa Arthura Kopita. Sztuka była inspirowana przez film psychologiczny Federico Felliniego 8½ z 1963 roku.

Fabuła Guido Contini (Daniel Day-Lewis), mimo iż wychowywał się wśród surowych duchownych, już od dziecka miał wyjątkową słabość do kobiecych wdzięków. Jeszcze jako mały chłopiec wykradał się z kolegami do miejscowej tancerki erotycznej, która za pieniądze godziła się przed nimi występować (w tej roli Fergie). Cecha ta nasiliła się jeszcze w życiu dorosłym, kiedy został słynnym na cały świat reżyserem filmowym. Mimo związku małżeńskiego z piękną i skromną Luisą (Marion Cotillard), Contini wciąż nie pozostaje obojętny na otaczające go zewsząd wielbicielki.

Historia rozpoczyna się w momencie, gdy Guido przygotowuje się do napisania scenariusza do swojej dziewiątej z rzędu wielkiej produkcji. Film „Italia” ma być prawdziwym hitem, więc fani, dziennikarze i współpracownicy nie dają reżyserowi ani chwili spokoju. Ten uświadamia sobie w końcu, że ma tego dość i postanawia zaszyć się w zacisznym hotelu na prowincji, by spokoju odpocząć, skorzystać z usług lekarza, duchownych, a także... zabawić się ze swoją piękną kochanką, Carlą Albanese (Penélope Cruz).

Po pewnym czasie okazuje się jednak, że i tym razem nachalnym producentom i dziennikarzom udało się odnaleźć słynnego reżysera i wszyscy jego najbliżsi współpracownicy zjeżdżają się do hotelu. Przybywa też Luisa Contini, która orientuje się w relacjach męża z Carlą i wybiega zapłakana do pokoju. Guido czuje się winny wobec żony. Postanawia więc odesłać Carlę, odmawia sobie również spędzenia upojnej nocy z kokietującą go piękną dziennikarką (Kate Hudson). Kiedy jednak Contini skruszony pochyla się nad łóżkiem małżonki i prosi o wybaczenie, odbiera niespodziewanie telefon z informacją o próbie samobójczej Carli. Oczywiście natychmiast udaje się do kochanki i po raz kolejny obiecuje jej, że już nigdy jej nie opuści. Załamana Luisa wraca do Rzymu.

Tymczasem produkcja „Italii” ma ruszyć pełną parą i wszyscy, wraz z odtwórczynią głównej roli, słynną aktorką Claudią (Nicole Kidman) oczekują od Guida, że przedstawi wreszcie scenariusz. Reżyser jednak nawet jeszcze nie zaczął pisania. Przeciwnie – koncentruje swą uwagę na pięknej, od dawna niewidzianej Claudii. Kobieta przyznaje, że jest w nim zakochana, jednak mówi otwarcie, że z ich związku nic nie wyjdzie, a Guido powinien wrócić do swojej żony. Contini dzwoni więc do Luisy z kolejną prośbą o wybaczenie. Proponuje, żeby żona odwiedziła go na planie jak za dawnych czasów. Luisa przyjmuje propozycję, jednak kiedy dojeżdża na miejsce, trafia akurat na moment, gdy producenci oglądają urywki z castingów do filmu, na których Guido wyraźnie zaleca się do jednej z kandydatek. Zapłakana Luisa oświadcza mężowi, że ich małżeństwo jest definitywnie skończone. Kiedy reżyser zostaje sam w pustej sali, uświadamia sobie wszystkie błędy życiowe i że właśnie traci kogoś, na kim mu naprawdę zależy. Próbuje znaleźć radę w ukazującym mu się duchu matki (Sophia Loren), która jednak mówi, że nie pomoże mu w wyborze właściwej drogi, gdyż może tego dokonać jedynie on sam.

Contini wyznaje współpracownikom, że nie napisał żadnego scenariusza i „Italia” nie powstanie. Następnie zrywa wszelkie kontakty towarzyskie i zaszywa się w domu. Po dwóch latach spotyka się ze swoją przyjaciółką z planu, Liliane (Judi Dench). Podczas długiej rozmowy starsza kobieta uświadamia mu, że nawet jeśli popełnił w życiu wiele błędów, to nie wszystko jeszcze stracone i zawsze może spróbować wrócić do Luisy i znów zacząć robić filmy.

Film kończy się szczęśliwie – Guido zabiera się do tworzenia nowego filmu, a na plan przychodzi wzruszona Luisa.

Obsada Daniel Day-Lewis jako Guido Contini Marion Cotillard jako Luisa Contini Nicole Kidman jako Claudia Jenssen Penélope Cruz jako Carla Albanese Judi Dench jako Liliane La Fleur Stacy Ferguson jako Saraghina Kate Hudson jako Stephanie Necrophuros Sophia Loren jako Mamma Contini oraz Martina Stella jako Donatella Ricky Tognazzi jako Producent Giuseppe Cederna jako Bankier Elio Germano jako Pierpaolo i inni

Nagrody i nominacje Oscary 2010 nominacja: najlepsza aktorka drugoplanowa − Penélope Cruz nominacja: najlepsze kostiumy − Colleen Atwood nominacja: najlepsza scenografia − John Myhre i Gordon Sim nominacja: najlepsza piosenka Take It All − Maury Yeston

Złote Globy 2009 nominacja: najlepszy film komediowy lub musical nominacja: najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu − Daniel Day-Lewis nominacja: najlepsza aktorka w filmie komediowym lub musicalu − Marion Cotillard nominacja: najlepsza aktorka drugoplanowa − Penélope Cruz nominacja: najlepsza piosenka Cinema Italiano − Maury Yeston

Satelita 2009 Special Achievement Award: najlepsza obsada filmowa: Kate Hudson, Daniel Day-Lewis, Stacy Ferguson, Penélope Cruz, Marion Cotillard, Nicole Kidman, Judi Dench i Sophia Loren najlepszy film komediowy lub musical najlepsze zdjęcia − Dion Beebe nominacja: najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu − Daniel Day-Lewis nominacja: najlepsza aktorka w filmie komediowym lub musicalu − Marion Cotillard nominacja: najlepsza aktorka drugoplanowa − Penélope Cruz nominacja: najlepszy reżyser − Rob Marshall nominacja: najlepsze kostiumy − Colleen Atwood nominacja: najlepszy montaż − Claire Simpson i Wyatt Smith nominacja: najlepsza piosenka Cinema Italiano − Maury Yeston nominacja: najlepszy dźwięk − Jim Greenhorn i Margit Pfeiffer

Nagroda Gildii Aktorów Filmowych 2009 nominacja: najlepsza obsada filmowa nominacja: najlepsza aktorka drugoplanowa − Penélope Cruz

Przypisy

Linki zewnętrzne Plakat

Kategoria:Amerykańskie filmy muzyczne Kategoria:Amerykańskie melodramaty Kategoria:Filmy w reżyserii Roba Marshalla Kategoria:Amerykańskie adaptacje filmowe Kategoria:Amerykańskie filmy z 2009 roku Kategoria:Filmy wytwórni The Weinstein Company Kategoria:Filmy wytwórni Relativity Media