mały|Szklanka shōchū mały|Shōchū w butelce – wódka japońska, może być produkowana z batatów, ziemniaków, ryżu, jęczmienia, gryki, prosa lub kukurydzy. Zgodnie z prawem japońskim zawartość alkoholu nie powinna przekraczać 36%, ale niekiedy osiąga ona 45%Hosking, Richard> A Dictionary of Japanese Food, str. 142.
Historia Shōchū trafiła do Japonii prawdopodobnie w XV w. z Chin, Korei lub Tajlandii, wraz z technologią destylacji.
Shōchū w dużym stopniu spopularyzował jeden z najbardziej długowiecznych Japończyków, Shigechiyo Izumi (1865–1986), wpisany do Księgi Rekordów Guinnessa. Pytany o przyczyny osiągnięcia tak sędziwego wieku, podkreślał on znaczenie shōchū w swoim życiu, mawiając, że „wolałby umrzeć niż zrezygnować z picia”Kordzińska-Nawrocka, Iwona: Japońska sztuka kulinarna, str. 225.
Serwowanie Zazwyczaj shōchū podaje się zmieszaną z gorącą wodą, w proporcjach pół na pół (go-go-wari) lub z nieco większą ilością wody (roku-yon-wari, dosł. "w proporcji sześć na cztery"). Bywa również podawana z lodem (on the rocks) lub w formie popularnego koktajlu z wodą sodową i syropami owocowymi o różnych smakach, podawanego z cytryną i lodem w wysokich szklankach koktajlowych (typu highball). Zakąską do shochu są zazwyczaj cierpkie marynowane morelki umeboshiKordzińska-Nawrocka, Iwona: Japońska sztuka kulinarna, str. 226.
Istotna jest kolejność nalewania. Dodanie wody do shōchū zaostrza jej smak, podczas gdy odwrotna kolejność, łagodzi trunek i wzmacnia wrażenie słodyczy.
Zobacz też sake mirin
Przypisy
Bibliografia Kordzińska-Nawrocka, Iwona: Japońska sztuka kulinarna, Warszawa 2008, str. 211-225, Barber, Kimiko: Kuchnia japońska, Poznań 2004,
Kategoria:Kuchnia japońska Kategoria:Wódki