Poetyka normatywna – poetyka narzucająca określone normy stylistyczne i kompozycyjne utworom literackim. Reguły i przepisy formułowane w ramach tej poetyki ograniczają swobodę twórczą autora, dążąc do ustalenia pewnego kanonu formalnego.
W początkach literatury poetyka normatywna pełniła ważną rolę definicyjną, służąc określeniu, co jest, a co nie jest poezją. Dlatego poetyka klasyczna była poetyką normatywną. Później okresy eksperymentów formalnych i swobody twórczej przeplatane były klasycystycznymi czy też pseudoklasycznymi nawrotami do sztywniejszych reguł poetyki normatywnej.
Bibliografia Stanisław Sierotwiński, Słownik terminów literackich, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1970, wyd. III, bez ISBN.
Kategoria:Poetyka