Jan Jerzy Bandau (zm. w 1816) – węgierskiJerzy S. Majewski, Żelazna 49/53 - dawna fabryka Norblina. wyborcza.pl [dostęp 2009-04-14] złotnik, od 1768 tworzący w Warszawie. Należał on do grona najwybitniejszych złotników warszawskich tworzących pod koniec XVIII wieku w stylu tzw. klasycyzmu stanisławowskiego.
Życiorys Warsztat jego znajdował się w kamienicy przy ul. Leszno (kamienica była jego własnością). W 1792 zatrudniał on 13 pracowników. Na wyrobach, które wytwarzał znajdował się monogram IGB (Johann Georg Bandau). Wykonywał głównie przedmioty kultowe i użytkowe. Na początku tworzył w stylu rokoko, a od ok. 1785 klasycystycznym. Charakteryzowały się one wyszukaną formą oraz bogactwem dekoracji plastycznej.
Wśród jego dzieł można wymienić: konwie komunijne dla zboru ewangelicko-augsburskiego w Warszawie; serwis dla Władysława Gurowskiego (1788); monstrancja z Dąbrówki Kościelnej (1791); monstrancja dla skarbca katedry poznańskiej (1814).
Niektóre z jego wyrobów znajdują się m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie (m.in. kulisty imbryk), w Muzeum Warszawy (solniczka)Solniczka, Muzeum Warszawy, nr inw. MHW 2538, w Muzeum Okręgowym w Konin (srebrne świeczniki na ekspozycji dotyczącej rozwoju oświetlenia od czasów starożytnych do XX wieku). muzeum.com.pl [dostęp 2009-04-14], w Muzeum Regionalnym w KrasnymstawieMuzeum Regionalne w Krasnymstawie - zbiory muzeum. muzeumkrasnystaw.webd.pl [dostęp 2009-04-14].
Jan Bandau pochowany został na Cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.
Przypisy
Kategoria:Artyści związani z Warszawą (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy złotnicy Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Kategoria:Węgrzy w I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1816